Ένα νέο εργαλείο branding και ένα πρωτότυπο wine tasting interface για το ελληνικό κρασί, και όχι μόνο, που αναπτύχθηκε από την ομάδα της New Old Wine World. Για το concept μίλησε στο Wine Trails ο δημιουργός του, Ηλίας Κωνσταντακόπουλος.
Η Οινοτεκτονική παραλληλίζει τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά κάθε οινικής ποικιλίας με στοιχεία της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής. Σκοπός του concept είναι να δημιουργήσει μια «βιβλιοθήκη», όπου κάθε οινόφιλος θα «τακτοποιεί» τις γνώσεις του για το κρασί. Ή, με άλλα λόγια, μια νέα μορφή ευφυΐας για να πλοηγηθεί μέσα στην απέραντη διαθέσιμη γνώση.
Οδηγός σε αυτό το ταξίδι, ο Epicurus Gambardella. Ένα αμάλγαμα του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Επίκουρου και του Jep Gambardella, από την ταινία «La grande bellezza». Το κεφάλι της φιγούρας «συμβολίζει την ευφυΐα που θέλουμε να αναπτύξει το κοινό, η οποία σχετίζεται με την Αρχαία Ελλάδα. Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ίσως οι πρώτοι που δημιούργησαν ένα ολόκληρο πλαίσιο, για να αντιλαμβάνονται, να καταγράφουν και να επικοινωνούν το κρασί. Το σώμα του σύγχρονου Ρωμαίου, Jep Gambardella, αντιπροσωπεύει τη σύγχρονη αισθητική και διάσταση αυτής της ευφυΐας», αναφέρει ο κ. Κωνσταντακόπουλος.
Κατά τη διάρκεια των wine tastings αλλά και μέσα στο πολυτελές booklet της New Old Wine World, ο Epicurus Gambardella χρησιμοποιεί δύο εργαλεία, το Oenotecture and το G.reek T.erroir P.ositioning S.ystem. Όπως αναφέρθηκε, στο πλαίσιο της Οινοτεκτονικής χρησιμοποιούνται αναλογίες μεταξύ των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών και των αρχιτεκτονικών στοιχείων. Η οξύτητα παραλληλίζεται με τους κίονες, καθώς και τα δύο στηρίζουν δομές και δίνουν ένταση. Τα αρώματα αποδίδονται με τη μορφή της ζωοφόρου, το «στολίδι» των δομών κ.ο.κ. Η οπτικοποίηση αυτών των χαρακτηριστικών οδηγεί στη δημιουργία των αντίστοιχων γνωστικών συνδέσεων. Το G.T.P.S. είναι ένα σύστημα τριών συντεταγμένων, της «ιστορίας», του «τόπου» και του «οίνου», που καθορίζουν την ταυτότητα κάθε terroir.
Σε αυτό το αρχικό στάδιο το project εστιάζει σε επτά βασικές ελληνικές ποικιλίες, το Μοσχοφίλερο, τη Μαλαγουζιά, τη Ρομπόλα, το Ασύρτικο, το Λημνιό, το Ξινόμαυρο και το Αγιωργίτικο. Αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή. «Στόχος μας είναι το project να επεκταθεί. Αυτήν τη στιγμή δουλεύουμε πάνω σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σύμβολά μας, που σχετίζεται με την Αττική και το Σαββατιανό», επισημαίνει ο ίδιος.
Η New Old Wine World θέτει λοιπόν ένα ευρύτερο πλάνο, ενδείξεις για το μέγεθος του οποίου παίρνουμε από τις τελευταίες σελίδες του booklet, όπου «το αμπέλι παρουσιάζεται ως βιολογικός και πολιτισμικός μετασχηματιστής. Μετασχηματίζει τα φυσικά στοιχεία για να δώσει καρπό, ενώ το κρασί που παράγεται από αυτόν, “τρεφόμενο” από τον πολιτισμό του χθες παράγει τον πολιτισμό του σήμερα. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Δουλεύουμε λοιπόν προς την κατεύθυνση της δημιουργίας μιας κοινής νοοτροπίας και ενός κοινού τρόπου προσέγγισης του κρασιού, και όχι μόνο του ελληνικού», καταλήγει ο δημιουργός του concept.
