Με το άκουσμα από έναν λάτρη του κρασιού στο όνομα «Νάπα», κατευθείαν η πρώτη σκέψη στο μυαλό του συνήθως είναι απέραντες εκτάσεις αμπελιών, μεγαλοπρεπή οινοποιεία, και πολυτελείς εγκαταστάσεις. Το πρόβλημα έγκειται στην αγνόηση από το ευρύτερο κοινό των μικρών, οικογενειακών οινοποιείων, που όχι μόνο δεν μπορούν να ανθίσουν μέσα από αυτή την οινική κοινότητα, αλλά ούτε να αναγνωριστεί το προϊόν του.
Παρόλα αυτά, μια σανίδα σωτηρίας δόθηκε πρόσφατα στις οικογενειακές επιχειρήσεις της μεγάλης κοιλάδας , ένας νέος κανονισμός μέσα από τον οποίο επωφελούνται με μερικά παραπάνω οφέλη.
Μετά από τέσσερα χρόνια προσπάθειας, με τη συμφωνία «Micro-Winery», που ψηφίστηκε ομόφωνα, ανοίχτηκαν νέοι δρόμοι σε πολύ μικρά οινοποιεία να πωλούν κρασιά που καλλιεργούνται σε κτήματα απευθείας στους καταναλωτές. Ωστόσο, η συμφωνία δεν ισχύει για αγροτεμάχια με μέγεθος μικρότερο από 10 στρέμματα, ενώ ταυτόχρονα, ένα μικρο-οινοποιείο πρέπει επίσης να διαθέτει εγκατάσταση παραγωγής επί τόπου.
Η Micro-Winery Ordinance είναι 100% συμβατό με το Διάταγμα για τον Ορισμό του Οινοποιείου της κομητείας Napa. Επιτρέπει επίσης στα οινοποιεία που παράγουν λιγότερο από 25.000 φιάλες, τη δυνατότητα να ακολουθήσουν μια απλοποιημένη διαδικασία αίτησης μέσω της κομητείας της Napa. Αυτό θα εξοικονομήσει χρόνο και χρήμα στους αιτούντες καθώς περνούν από την υπάρχουσα διαδικασία άδειας χρήσης οινοποιείου. Την ίδια στιγμή, μια ομάδα 25 μικρών παραγωγών, ενώθηκαν ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ονομάζεται «Save the Family Farms» για να προωθήσουν την προσπάθεια.
Τα τελευταία πέντε χρόνια, σχεδόν 200 μικροί, οικογενειακοί αμπελώνες εγκαταλήφθηκαν ή πουλήθηκαν . «Και όταν η έννοια της μικρής οικογενειακής επιχείρησης φύγει για πάντα, θα φύγει και η ψυχή της κοιλάδας της Νάπα», δηλώνουν πληγέντες.
Μια άδεια χρήσης παραδοσιακού οινοποιείου κοστίζει 5 εκατομμύρια δολάρια κατά μέσο όρο, που προορίζεται για οινοποιεία που παράγουν 50.000- 100.000 φιάλες ετησίως. Αντίθετα, η άδεια μικρο-οινοποιείου έχει σχεδιαστεί για αγροκτήματα με ετήσια παραγωγή κρασιού μεταξύ 1.000-25.000 φιαλών ετησίως από αμπελώνες κτημάτων, με περιορισμένο αριθμό επισκέψεων σε 10 διαδρομές μετ’ επιστροφής την ημέρα τόσο από το προσωπικό όσο και από τους πελάτες. Οι κατασκευές στο ακίνητο δεν πρέπει να έχουν μέγεθος μεγαλύτερο από 5.000 τετραγωνικά πόδια.
Χωρίς μια τέτοια άδεια, οι μικρότερες φάρμες έχουν πιεστεί πολύ για να παραμείνουν στη δραστηριότητά τους, απαγορεύεται νομικά να κάνουν γευσιγνωσίες ή να πουλήσουν κρασί από τις τοποθεσίες τους. Εάν δεν μπορούν να βγάλουν τα προς το ζην, τελικά θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την πιθανότητα να πουλήσουν τη γη τους σε μεγαλύτερο παραγωγό, κατασκευαστή ή γαιοκτήμονα, κάτι που αναπόφευκτα μειώνει την ποικιλομορφία και την ιστορία της κοιλάδας Napa – ποτέ δεν είναι καλός στόχος.
