Η παράδοση του κρασιού γεννήθηκε στην αρχαία Ελλάδα. Στη συνέχεια εντοπίζεται στον Καύκασο και στη νότια Ισπανία, έπειτα οι Ρωμαίοι την εγκαθίδρυσαν στα πιο βόρεια μέρη της Δύσης. Το αμπέλι, του είδους vitis vinifera, καλλιεργείται στην Ευρώπη εδώ και πάνω από 2000 χρόνια.
Σήμερα, η καλλιέργεια της αμπέλου επεκτείνεται στις πέντε ηπείρους, σε όλα τα γεωγραφικά πλάτη και ύψη. Ανάλογα με την τοποθεσία, το κλίμα, το έδαφος και, συνεπώς, το terroir, μπορούν να ευδοκιμήσουν διαφορετικές ποικιλίες. Για τη δημιουργία καλού κρασιού, χρειάζονται ”όμορφα” και καλά σταφύλια. Δεν υπάρχει συμβιβασμός όσον αφορά αυτή την προυπόθεση. Για να αποκτηθούν όμως σταφύλια εξαιρετικής ποιότητας, χρειάζονται επίσης εξαιρετικοί αμπελουργοί.
Το αμπέλι βρίσκεται σε όλα τα μέρη του κόσμου, είτε πρόκειται για επιτραπέζιο, είτε για οινοποιήσιμο. Ορισμένες αμπελουργικές χώρες έχουν γίνει σε δεύτερο χρόνο οινοποιητικές, όπως η Ινδία, η οποία, αφού παρήγαγε για περισσότερα από 40 χρόνια μόνο επιτραπέζια σταφύλια, παράγει πλέον και οινοποιήσιμα.
Για την απόκτηση φρούτων στην αμπελοκαλλιέργεια, είναι απαραίτητη μία προϋπόθεση: Η αδράνεια (χειμερινή ανάπαυση) που, σε ορισμένα κλίματα κοντά στις τροπικές περιοχές και στον ισημερινό (Ινδία, Βραζιλία, Βενεζουέλα, Ταϊλάνδη, Ταϊτή), δεν γίνεται να πραγματοποιηθεί χωρίς ανθρώπινο χέρι. Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει να προσομοιωθεί το χειμερινό κρύο. Είναι λοιπόν απαραίτητο το σταμάτημα της άρδευσης, έτσι ώστε να πέσουν τα φύλλα. Στη συνέχεια, για να βγει το αμπέλι από την αδράνειά του και να είναι σε θέση να παράγει φρούτα, πρέπει να ξαναρχίσει η άρδευση και να εφαρμοστεί μια ‘’θεραπεία’’ που θα αναγκάσει τους οφθαλμούς να ανθίσουν. Με αυτό το τρόπο, οι χώρες αυτές σήμερα παράγουν κάποια εκατομμύρια λίτρα κρασιού το χρόνο, τα αποκαλούμενα “τροπικά κρασιά’’.
Η άρδευση καθιστά επίσης δυνατή την αντιστάθμιση της έλλειψης βροχοπτώσεων και αποθεμάτων νερού στο έδαφος (Αυστραλία, Ινδία, Μεξικό, Τέξας, μεταξύ άλλων).
Η υπερθέρμανση του πλανήτη επιτρέπει τώρα την ανάπτυξη της αμπέλου σε νέες χώρες όπως η Κίνα, η Αγγλία, η Δανία, η Σουηδία και το Βέλγιο. Ο οινολόγος σιγά σιγά θα μπορέσει να προσαρμοστεί σε αυτές τις αλλαγές και μέσα από την τεχνογνωσία θα βελτιώσει την ποιότητα και θα παράγει ωραία κρασιά, ήρεμα και αφρώδη, κινώντας την περιέργεια των καταναλωτών από όλο τον κόσμο.
Πηγή lepoint.fr
