Είναι κοινό µυστικό ότι οι Σκανδιναβοί εξοικειώνονται εδώ και µερικά χρόνια µε την ιδέα της αµπελουργίας και της οινοποίησης. Πρόσφατα ξεκίνησε και το lobbying και είναι πολύ πιθανό σε µερικές δεκαετίες να δοκιµάσουµε τα πρώτα δείγµατα λευκών και αφρώδων οίνων από τη χώρα του Αη Βασίλη, σε φιάλες που θα αναγράφουν µε κάθε επισηµότητα τη λέξη «οίνος». Λίγο η κλιµατική αλλαγή, λίγο το δαιδαλώδες γραφειοκρατικό µοντέλο των Βρυξελλών, δεν θα µπορούσαν να επιτρέψουν στις Σκανδιναβικές χώρες να βγουν στην αγορά µε κρασιά. Αν και το κλίµα δείχνει να οδεύει προς τον σχηµατισµό σταθερών µικροκλιµάτων που θα ευννοούσαν την αµπελουργία, η Σουηδία και η Φιλανδία, που έχουν εκφράσει την επιθυµία τους να χαρακτηριστούν ως οινοπαραγωγές χώρες, θα χρειαστεί να περιµένουν το 2028. Προ ολίγων ηµερών, ένα µικρό λόµπι αµπελουργών – οινοποιών από τη Φιλανδία, έπεισαν την κυβέρνηση της χώρας να καταθέσει αίτηµα χαρακτηρισµού της χώρας του Αη Βασίλη ως οινοπαραγωγού χώρας στην Ε.Ε. Ακόµα κι αν πειστούν οι ευρωπαϊκές αρχές, κάτι τέτοιο θα είναι εφικτό µόνο µετά το 2028, όταν δηλαδή θα έχει ενεργοποιηθεί η επόµενη επταετία της ΚΑΠ.
