Η ιστορία της «Έλινος Α.Ε.» ξεκινάει από τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν ο Νικόλαος Ταραλάς έφερε στην γη της Ημαθίας τις αμπελουργικές του γνώσεις από την Ανατολική Ρωμυλία από την οποία καταγόταν. Όταν δε το 1935 η φυλλοξήρα εμφανίστηκε και στην Ελλάδα και σχεδόν όλος ο ελληνικός αμπελώνας έπαθε ζημιά από την ασθένεια, τα μόνα που έμειναν αλώβητα ήταν τα εμβολιασμένα φυτά που στάλθηκαν από το Νικόλαο Ταραλά από την Ανατολική Ρωμυλία όπου πειραματιζόταν.
Στη συνέχεια ο γιος του, Χρήστος Ταραλάς, δημιούργησε μια εταιρεία παραγωγής και εμπορίας αμπελο-οινικών προϊόντων στη Βέροια. Παρολ’αυτά κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου δημεύτηκαν τα περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης, βάζοντας τέλος στην ύπαρξή της, με τον Χρήστο Ταραλά να αφήνει την τελευταία του πνοή σε ηλικία μόλις 37 ετών.
Ο πατέρας του Χρήστου όμως, που είναι υπεύθυνος της εταιρείας σήμερα, Δημήτρης Ταραλάς, συνέχισε να ασχολείται ερασιτεχνικά με το κρασί, οινοποιώντας και βγάζοντας τσίπουρο. Το 2006 η οικογένεια και κυρίως τα δίδυμα παιδιά του, Χρήστος και Νικολέτα Ταραλά, αποφάσισαν να επισημοποιήσουν την προσπάθεια και ίδρυσαν την σημερινή «Έλινος Α.Ε.». Ο Χρήστος είναι μάλιστα γεωπόνος στο επάγγελμα.
Κατασκεύασαν το οινοποιείο στο κτήμα της Φυτείας και αγόρασαν στα Πολλά Νερά Ημαθίας, λίγο μετά τη Νάουσα, έκταση 90 στρεμμάτων. Έτσι απέκτησαν συνολικά 110 στρέμματα μαζί με τα αμπελοτόπια που είχαν ήδη στη περιοχή Φυτεία και στη Πυλαία Θεσσαλονίκης.
Επιλέχθηκε η βιοκαλλιέργεια για τους αμπελώνες και οι μέθοδοι φυσικής οινοποίησης με γηγενείς ζύμες στο οινοποιείο. «Συνεργαζόμαστε με τις οινολόγους Άρτεμις Τουλάκη και Σταυρούλα Λιάπη», διηγείται ο Χρήστος Ταραλάς στο Wine Trails. «Μάλιστα είμαστε στη διαδικασία rebranding και παρόλη τη δυσκολία που βιώνει ο κλάδος αυτή τη στιγμή οι εξαγωγές λειτουργούν μια χαρά». Εξάγεται το 70% των 50.000 φιαλών κρασιού που παράγονται ετησίως με κατεύθυνση την Αμερική η οποία έχει πληγεί περισσότερο αυτή τη στιγμή, την Αυστραλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τον Καναδά, με πιο καινούρια προσθήκη την Ταϊβάν.
Αναφέρεται κυρίως η ετικέτα κρασιού «Mavro», δηλαδή η ερυθρή Νάουσα, που είναι κρασί ΠΟΠ και εξάγεται πολύ στην Αμερική. Το Wine Trails δοκίμασε αυτό το πολύπλοκο Ξινόμαυρο του 2015, με αρώματα φραγκοστάφυλου, λιαστής ντομάτας και γλυκόριζας που υποδηλώνει την παλαίωσή του, μαλακή οξύτητα και μακρά επίγευση.
Το Ξινόμαυρο οινοποιείται σε ροζέ και λευκό (με τη μέθοδο οινοποίησης Blanc de Noir), από τα αμπελοτόπια στα Πολλά Νερά. Στην περιοχή Φυτεία καλλιεργείται Ροδίτης, Μαλαγουζιά, Μοσχόμαυρο και Πρικνάδι (Πρεκνιάρικο). Η εκλεκτή ποιότητα των παραγόμενων οίνων του κτήματος οφείλεται στη διατήρηση των χαμηλών αποδόσεων ανά στρέμμα (περίπου 500-600 κιλά).
Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι το 1ο αφρώδες ερυθρό κρασί στην Ελλάδα, το «Aphrodite», που οινοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2018, κρασί και αυτό φτιαγμένο από Ξινόμαυρο με ελάχιστη προσθήκη Μοσχόμαυρου. Τα αρώματά του τα αποκτά κυρίως κατά τη διάρκεια της κρυοεκχύλισης, διαδικασία που προηγείται της ζύμωσης, και η δεύτερη ζύμωση γίνεται σε κλειστή δεξαμενή για να αποκτήσει τις φυσαλίδες του.
Το 2020 η κρίση covid-19 δεν επέτρεψε στο οινοποιείο να κάνει ανοίγματα , παρόλ’αυτά αμπελουργικά ήταν μια πολύ καλή χρονιά και παρατηρήθηκε βελτίωση στο Ξινόμαυρο «Blanc De Noir».
