Σύμφωνα με τα ετήσια στοιχεία από τα τελωνεία διαφόρων χωρών που ανέλυσε η DelReyAWM μέχρι τον Οκτώβριο του περασμένου έτους, το παγκόσμιο εμπόριο κρασιού εμφανίζεται σχεδόν στάσιμο στα 100 εκατομμύρια εκατόλιτρα (-0,8%), μειωμένο κατά -2,1% στα 35,819 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό οδηγεί σε απώλεια της μοναδιαίας αξίας κατά -1,3%, τοποθετώντας την στα 3,58 ευρώ ανά λίτρο. Στο πλαίσιο αυτού του σεναρίου, ωστόσο, οι μεγάλοι παραγωγοί του κόσμου παρουσιάζουν πολύ διαφορετικές συμπεριφορές.
Η Γαλλία, η Νέα Ζηλανδία και η Γερμανία παρουσιάζουν τις χειρότερες μειώσεις κατά την περίοδο , με απώλειες 557 εκατ. ευρώ (-4,6%) στην πρώτη περίπτωση, 151 εκατ. ευρώ στη δεύτερη (-11,8%) και σχεδόν 53 εκατ. ευρώ στην τρίτη (-4,9%). Η απώλεια των εσόδων της Γαλλίας κατανέμεται μεταξύ των πωλήσεων αφρωδών οίνων, όπου χάνει 360 εκατ. ευρώ, και εκείνων των άλλων εμφιαλωμένων οίνων, στους οποίους τιμολογεί 203 εκατ. ευρώ λιγότερα σε αυτούς τους 12 μήνες σε σχέση με την ίδια προηγούμενη περίοδο. Μεταξύ των αφρωδών οίνων, είναι οι αγορές της Ιαπωνίας-Σιγκαπούρης (όπου εξάγει άμεσα και έμμεσα) και των ΗΠΑ όπου υφίσταται τις μεγαλύτερες απώλειες. Στους άλλους εμφιαλωμένους οίνους, οι πωλήσεις της στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Κίνα και τη Γερμανία καταγράφουν τις μεγαλύτερες απώλειες.
Πιο δραστική σε σχετικούς όρους είναι η μείωση που παρατηρείται στις εξαγωγές της Νέας Ζηλανδίας, η οποία μειώνει σημαντικά τα έσοδά της στους τρεις κύριους προορισμούς της, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν σχεδόν τα τρία τέταρτα των πωλήσεων: τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία (ενδιάμεσο βήμα για τις άλλες δύο αγορές), όπου καταγράφει διψήφιες μειώσεις και πάνω από 40 εκατ. ευρώ στην περίπτωση της Αυστραλίας και πάνω από 52 εκατ. ευρώ στους άλλους δύο προορισμούς. Στην περίπτωση της Γερμανίας, τα χαμηλότερα έσοδα στις Κάτω Χώρες, την Πολωνία και την Ελβετία δεν αντισταθμίζονται από τις αυξήσεις που επιτυγχάνει στις ΗΠΑ, όπου σχεδόν ανακτά τα 86 εκατομμύρια ευρώ που τιμολόγησε το 2022.
Από την άλλη πλευρά, οι εξαγωγές οίνων και γλεύκους αυξήθηκαν κατά το έτος έως τον Οκτώβριο για άλλους σημαντικούς παραγωγούς, όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Χιλή, οι ΗΠΑ, η Πορτογαλία, η Αργεντινή και η Νότια Αφρική. Αλλά με πολύ διαφορετικούς ρυθμούς. Ενώ η Χιλή και η Αργεντινή αυξάνονται με ρυθμό 1,4% και 1,3% αντίστοιχα, η Νότια Αφρική το κάνει με 2,7%, η Πορτογαλία με 2,5% και οι ΗΠΑ με 3,7%.
Η Ισπανία, από την πλευρά της, καταγράφει αύξηση των εξαγωγών σε συγκρίσιμους όρους μέχρι τον Οκτώβριο κατά 1,9%, για να τιμολογήσει 3,048 δισ. ευρώ. Όμως, την καλύτερη εξέλιξη κατά την περίοδο αυτή αναδεικνύουν η Αυστραλία και η Ιταλία, με αυξήσεις και στις δύο περιπτώσεις της τάξης των 300 εκατ. ευρώ. Στην περίπτωση της Αυστραλίας, αυτή αντιπροσωπεύει αύξηση 11,8%, για να διαμορφωθεί στα 1,543 δισ. ευρώ, χάρη κυρίως στην ανάκαμψη των πωλήσεών της στην Κίνα, η οποία γίνεται και πάλι η κύρια αγορά της μετά την άρση των ειδικών δασμών, και όπου αυξάνει τα έσοδά της κατά σχεδόν 390 εκατ. ευρώ.
Έπειτα, η Ιταλία, με αύξηση των πωλήσεών της κατά 3,8%, διπλασιάζει το ρυθμό των ισπανικών, προσθέτει 298 εκατομμύρια σε έσοδα και καταφέρνει να ξεπεράσει τα 8 δισεκατομμύρια σε 12 μήνες. Η βελτίωση αυτή επιτυγχάνεται κυρίως στις ΗΠΑ, τον Καναδά και τη Ρωσία, όπου αυξάνει τις πωλήσεις της κατά 7,4%, 18,5% και 32,3% αντίστοιχα. Και μοιράζει σχεδόν με ακρίβεια αυτή τη βελτίωση μεταξύ των εξαγωγών της σε αφρώδεις οίνους και μη αφρώδεις εμφιαλωμένους οίνους, με αυξήσεις 152 εκατ. σε κάθε μία από αυτές τις κατηγορίες.
Συμπερασματικά, μέσα σε μια σχετικά υποτονική αγορά, οι διάφοροι παγκόσμιοι παραγωγοί οίνου παρουσιάζουν πολύ διαφορετικούς ρυθμούς μεταβολής μέχρι τον Οκτώβριο του 2024, μεταξύ των οποίων δεν είναι απαραίτητα οι εξαγωγείς με χαμηλότερες μέσες τιμές που τα πηγαίνουν καλύτερα, γεγονός που μας οδηγεί να σκεφτούμε τη σημασία της παρακολούθησης των τάσεων της αγοράς και της βελτίωσης της διανομής ως κλειδιά για την ανάπτυξη, μέσα σε ένα πλαίσιο που εξακολουθεί να προσφέρει καλές δυνατότητες.
