του Γιάννη Πανάγου
Το άρµα της συγκέντρωσης που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό στον αµπελοοινικό κλάδο φαίνεται να σέρνει σ’ αυτήν τη φάση, το επενδυτικό σχήµα Sterner Stenhus των αδελφών Γεωργιάδη (δεύτερη γενιά µεταναστών από τη Σουηδία). Κάποιες πιο επιλεκτικές, εξίσου ενδιαφέρουσες ωστόσο κινήσεις, γίνονται και από την Cavino (Οινοποιία – Ποτοποιία Αιγίου) των αδελφών Γιάννη και Θεόδωρου Αναστασίου, η οποία, από πλευράς τζίρου τουλάχιστον, διατηρεί ως τώρα τα σκήπτρα στον κλάδο.
Για τους πρώτους, η επενδυτική δραστηριότητα στον οινικό κλάδο ξεκίνησε το 2022 µε την εξαγορά της Μπουτάρη Οινοποιία Α.Ε. (νωρίτερα είχε απορροφήσει τις εταιρείες Ιωάννης Μπουτάρης και Υιός Συµµετοχών και Επενδύσεων Α.Ε. και Ιωάννης Μπουτάρης και Υιός Οινοποιητική Α.Ε.), επικεφαλής της οποίας ήταν µέχρι εκείνη τη στιγµή ο Κώστας Μπουτάρης (αδελφός του αείµνηστου πρώην δηµάρχου Θεσσαλονίκης και ιδρυτή της ΚΥΡ-ΓΙΑΝΝΗ). Και ενώ όλοι διατύπωναν αµφιβολίες για το εγχείρηµα, µιας και η συµφωνία έβαζε σε προτεραιότητα την εξυγίανση της ιστορικής οινοποιίας σε λιγότερο από τρία χρόνια (από το 2022 µέχρι σήµερα), λαµβάνει χώρα ένα µπαράζ εξαγορών, συγχωνεύσεων και συνεργασιών, η διάσταση των οποίων κάνει ακόµα πιο σύνθετα τα πράγµατα. Έτσι δεν είναι λίγοι αυτοί που κάνουν λόγο για µια «φιλοσοφία επενδύσεων» που περισσότερο αποβλέπει στο real estate, χώρο από τον οποίο µεγαλούργησαν και µεγαλουργούν οι αδελφοί Γεωργιάδη, παρά µε το κρασί, κλάδος ο οποίος δεν υποκύπτει εύκολα σε «τετράγωνες» λογικές.
Η εξαγορά του Κτήµατος Σεµέλη από την Lyktos Group του πρώην τραπεζίτη Μιχάλη Σάλλα, ήταν αυτή που έκανε πολλούς να αναρωτηθούν πού το πάνε οι Γεωργιάδηδες. Ενδιαµέσως, µετά την εξαγορά του Μπουτάρη, είχε αρχίσει ένα ασφυκτικό «φλερτ» διεκδίκησης µε την υπό κατάρρευση και σε χρεωκοπία «Ευάγγελος Τσάνταλης Οινοποιητική», µια ενδιαφέρουσα συµφωνία µε την ΤΕΜΕΣ (Κωνσταντακόπουλος – Costa Navarino) µε σκοπό την ανάπτυξη των αµπελώνων Navarino Vineyards και µια ανεξήγητη ίσως πώληση του ιστορικού οινοποιείου της Μπουτάρης στη Σαντορίνη στο Κτήµα ΑΛΦΑ των Ιατρίδη – Μαυρίδη. Σηµειωτέον ακόµα ότι στο µετοχικό κεφάλαιο της Ελληνικά Οινοποιεία, υπό την οµπρέλα της οποίας αναπτύσσεται κατά βάση το project των αδελφών Γεωργιάδη στον κλάδο του οίνου, συµµετέχουν από νωρίς µε 10% τα αδέλφια Αντετοκούνµπο.
Ξεφυλλίστε σε υψηλή ανάλυση το τεύχος 42 του περιοδικού Winetrails
Ο δεύτερος κρίσιµος πόλος είναι η Cavino
∆εύτερος σηµαντικός πόλος είναι η Cavino. Μετά τη συνεργασία για την αξιοποίηση των αµπελώνων του Μοναστηρίου του Μεγάλου Σπηλαίου, σε υψόµετρο 800 µέτρων πάνω από τη θάλασσα, µέσα στο φαράγγι της αµπελουργικής ζώνης των Καλαβρύτων, έρχονται δύο ενδιαφέρουσες κινήσεις στην επιχειρηµατική σκακιέρα από την οινοποιητική του Αιγίου.
Τον ∆εκέµβριο του 2024 η Cavino εξαγόρασε το Κτήµα Νέµειον του οινοποιού Γιώργου Βασιλείου, στην καρδιά της Νεµέας. Ο ίδιος οινοποιός διατηρεί πάντως στην ιδιοκτησία του το Κτήµα Βασιλείου στο Κορωπί Αττικής, το οποίο δεν εµπλέκεται στη συµφωνία εξαγοράς που αφορά στο Νέµειον.
Αυτό όµως που έρχεται να ταράξει πραγµατικά τα νερά στον οινοποιητικό κλάδο, είναι η συµφωνία εξαγοράς, πριν από λίγες µέρες, της Ελληνικά Κελάρια Οίνων. Πρόκειται για το δηµιούργηµα του αείµνηστου Βασίλη Κουρτάκη, το οποίο περιέρχεται στην πρωτοστατούσα πλέον Cavino. Να αναφερθεί µόνο ότι η εν λόγω εξαγορά φέρει την Cavino κοντά σε ένα τζίρο της τάξεως των 60 εκατ. ευρώ, καθώς µε στοιχεία του 2023 στα 34,5 εκατ. ευρώ της Cavino θα υπολογίζονται στο εξής άλλα 24 εκατ. ευρώ περίπου της Ελληνικά Κελάρια Οίνων. Την πώληση ως γνωστόν της τελευταίας, ο δανεισµός της οποίας υπολογίζεται σε λιγότερο από 10 εκατ. ευρώ, υπέγραψαν ο ∆ηµήτρης και η ∆ιώνη Κουρτάκη.
Λίγο νωρίτερα, ο καταξιωµένος οινοποιός Άγγελος Ρούβαλης, είχε καταφέρει να αποµπλέξει από την παραπάνω αγοραπωλησία το σύνολο των µετοχών που κατείχε στην Ρούβαλης Οινοποιητική, η Ελληνικά Κελάρια Οίνων, εξασφαλίζοντας έτσι, µετά από 35 χρόνια δουλειάς την αυτόνοµη πορεία του δικού του σχήµατος.
Κανείς δεν µπορεί να προβλέψει που θα οδηγήσουν οι εξελίξεις
Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι κάτι κινείται και µάλιστα µε επιταχυνόµενους ρυθµούς στην υπόθεση «συγκέντρωση» της εγχώριας οινοποιίας. Το που θα οδηγήσει αυτό, είναι κάτι που κανείς δεν µπορεί να προβλέψει µε βεβαιότητα. Αυτό που ξέρουµε είναι, ότι, εκεί όπου µεσουρανούσαν µέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80 ο Κουρτάκης, ο Τσάνταλης, ο Μπουτάρης και µια σειρά συνεταιριστικές επιχειρήσεις του κλάδου, βρήκε τον τρόπο να διδεισδύσει µια νεότερη γενιά οινοποιών όπως ο Γιώργος Σκούρας, ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου, ο Γιάννης Τσέλεπος, ο Άγγελος Ρούβαλης και το δίδυµο Ιατρίδη – Μαυρίδη. Κάπως έτσι ήρθε η άνοιξη στο ελληνικό κρασί, έτσι, εγκαινιάστηκε η νέα εποχή του ελληνικού οίνου, έτσι επανήλθαν στο προσκήνιο οι γηγενείς ποικιλίες, έτσι κέρδισαν διακρίσεις και θέση σε µεγάλες διεθνείς αγορές οι εγχώριες ετικέτες.
Έχει λοιπόν ενδιαφέρον πώς θα επιδράσει ο νέος κύκλος συγκέντρωσης που άνοιξε την τελευταία τριετία και ο οποίος µε νέους πρωτεργάτες και φρέσκο χρήµα από διεθνή funds, επιχειρεί να διαµορφώσει νέα κατάσταση στην οποία όλοι οφείλουν να προσαρµοστούν. Το πώς και µε ποιο τρόπο θα το δείξει η ιστορία.
