Το κρασί, είναι κατά κύριο λόγο ένας μοναχικός οργανισμός, που πάντοτε για να ηρεμίσει και να ισορροπηθεί χρειάζεται την ησυχία του , το χρόνο και ένα σκοτεινό δωμάτιο, όπως ένας άνθρωπος που υποφέρει από μια ημικρανία. Αυτές οι συνθήκες, επικρατούν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, μακριά από την ανθρώπινη ύπαρξη. Ο βυθός της θάλασσας έχει παρατηρηθεί πως αποτελεί ένα ιδανικό «υπόστρωμα» για τη φιλοξενία φιαλών κρασιού, ενώ πολλές είναι οι προσπάθειες που γίνονται από οινοποιεία σε γωνιές της γης.
Η υποβρύχια παλαίωση κρασιού είναι πλέον μια εξειδικευμένη τάση, που έχει τις ρίζες του σε μοιραία ναυάγια, όπου εγκλωβίστηκαν φιάλες για χρόνια, μέχρι που ανακαλύφθηκαν από δύτες και ερευνητές. Για πολλά από αυτά, η πίεση ήταν υπερβολική, και το γυαλί δεν την άντεξε, άλλα όμως αποδείχτηκαν με εκπληκτική ποιότητα, που αν παλαίωναν αντίστοιχο καιρό στη στεριά, σπάνια θα παρουασίαζαν ένα τέτοιο αποτέλεσμα.
Ένα παράδειγμα της μεθόδου αυτής είναι οι φιάλες του Ασύρτικου από το οινοποιεία GAIA, που δημιούργησε το θαλασσίτη στον πυθμένα της μεσογείου, στα νερά της Σαντορίνης. Η τολμηρή προσπάθεια ξεκίνησε το 2009, με τις φιάλες να βυθίζονται στα 25 μέτρα, για 4 έτη. Η μηδενική εμπλοκή οξυγόνου στο κρασί αφήνει την παλαίωση να επιδράση πολύ πιο ομαλά στην ποιότητα του κρασιού, δίνοντας ένα πιο στρογγυλό αποτέλεσμα, χωρίς κανένα ίχνος οξείδωσης.
Από την προσπάθεια αυτή, που επιχειρούν λιγοστά οινοποιεία στον κόσμο, δεν λείπει η Veuve Clicquot, που βυθίζει τη σαμπάνια στη Βαλτική θάλασσα. H ιδέα του οίκου ξεκίνησε το 2010, όταν μια ομάδα καταδυτών ανακάλυψε 47 ναυαγισμένα μπουκάλια σαμπάνιας Veuve Clicquot στα ανοιχτά του αρχιπελάγους Åland. Έκπληκτοι οι ειδικοί που δοκίμασαν τη σαμπάνια, ο οίκος αποφάσισε να ξεκινήσει ένα πρωτόγνωρο πείραμα παλαιώνοντας ένα κελάρι στο βυθό. Από το 2014, υπάρχει ολόκληρο κελάρι, που θα φιλοξενήσει κάποιες φιάλες για τα επόμενα 40 χρόνια.
Ενώ ορισμένοι μπορεί να το θεωρήσουν ως κίνηση μάρκετινγκ, πολλοί συμμετέχοντες λένε ότι θέλουν να πειραματιστούν με την παλαίωση σε ένα νέο περιβάλλον στη φύση και ότι υπάρχουν ενδείξεις υποβρύχιων συνθηκών που επηρεάζουν τη γεύση ενός κρασιού.
Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις που δεν παλαιώνονται απλά φιάλες, αλλά βαρέλια. Το Larrivet Haut-Brion του Μπορντό παλαίωσε ένα βαρέλι εσοδείας 2009 βυθισμένο μερικώς στη θάλασσα, ενώ το οινοποιείο Edivo της Κροατίας έχει παλαιωμένα μπουκάλια σε αμφορείς κάτω από τον ωκεανό.
Μερικοί γευσιγνώστες μίλησαν για την πολυπλοκότητα των κρασιών και τόνισαν επίσης μια πιο έντονη αλατότητα. Αλλά συγκεκριμένα, πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι «τίποτα δεν μπαίνει ούτε βγαίνει από τα μπουκάλια» όσο είναι κάτω από τη θάλασσα.
Άλλοι παραγωγοί βρήκαν επίσης ότι η υποβρύχια παλαίωση τονίζει ορισμένα χαρακτηριστικά του κρασιού. «Κάνουμε τις δικές μας μελέτες τα τελευταία 12 χρόνια», είπε ο Borja Saracho, ιδρυτής και γενικός διευθυντής του υποβρύχιου οινοποιείου Crusoe Treasure στη χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία.
Επιμέλεια Κωνσταντίνα Ψιλιώτη, πληροφορίες από Decanter.com
