Στις 23 Σεπτεμβρίου, ο Elias Maalouf επεξεργαζόταν τα σταφύλια με τον τρύγο στο οινοποιείο και αποστακτήριο του Rayak, ένα μικρότερο αμπελοτόπι με 12 εκτάρια καλλιεργημένης γης στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου, όταν μία βόμβα έπεσε από τον ουρανό και προσγειώθηκε μπροστά από το οινοποιείο του. Η έκρηξη κατέστρεψε τη στέγη του αποστακτηρίου του και έσπασε πολλά από τα μπουκάλια κρασιού που φυλάσσονταν στην αποθήκη. Προκάλεσε επίσης ζημιές στα σπίτια του και των γονιών του. Διερχόμενοι σκοτώθηκαν και τα νεύρα του Maalouf κατέρρευσαν…
Ξεφυλλίστε και κατεβάστε σε υψηλή ανάλυση το τεύχος 41 του Winetrails
Χτυπήματα από ρουκέτες και θραύσματα έχουν κάνει μεγάλα τμήματα αμπελώνων στην άλλη πλευρά των συνόρων απροσπέλαστα. Το οινοποιείο Dalton καλλιεργούσε τα σταφύλια Pinot Grigio στους αμπελώνες στα σύνορα του Ισραήλ με τον Λίβανο, αλλά αυτά κατέστησαν απρόσιτα λόγω πυροβολισμών διασυνοριακών συγκρούσεων. Ένα άλλο τμήμα των αμπελώνων του Dalton καταστράφηκε από φωτιά, που προκλήθηκε από θραύσματα ρουκέτας που αναχαιτίστηκε, τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους. Η εταιρεία έχει χάσει περίπου 100.000 μπουκάλια από την ετήσια παραγωγή της, που ανέρχεται σε 1,2 εκατομμύρια μπουκάλια κρασιού και ουίσκι.
«Ζούμε μέρα με τη μέρα, ποτέ δεν ξέρουμε τι θα συμβεί. Φροντίζουμε όταν φεύγουμε το βράδυ από τον αμπελώνα η δουλειά να είναι ολοκληρωμένη και η δεξαμενή γεμάτη, γιατί δεν ξέρουμε τι θα μας φέρει η επόμενη μέρα», δήλωσε ο Alex Haruni, διευθύνων σύμβουλος του οινοποιείου Dalton στα Υψίπεδα του Γκολάν στο Ισραήλ.
Η πίεση του πολέμου για όλους τους οινοπαραγωγούς έχει γίνει σχεδόν αβάσταχτη. «Ποτέ δεν ξέραμε ότι η οινοποιία θα γινόταν απειλή για τις ζωές μας, απειλή για τις οικογένειές μας, απειλή για το ποιοι είμαστε τώρα», τόνισε ο Maalouf.
Παράλληλα, πολλοί αμπελώνες βρίσκονται επικίνδυνα κοντά στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Τα οινοποιεία του Λιβάνου βρίσκονται κυρίως στην κοιλάδα Μπεκάα, όπου οι ισραηλινές βομβαρδιστικές επιθέσεις είναι έντονες. Οι Ισραηλινοί οινοπαραγωγοί βρίσκονται στα σύνορα με τον Λίβανο, όπου οι ρουκέτες της Χεζμπολάχ πέφτουν ασταμάτητα τον τελευταίο χρόνο. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει διαφυγή για όσους έχουν ως μοναδικό ενδιαφέρον να παράγουν και να πωλούν κρασί.
Το Ισραήλ, με 40 εκατομμύρια μπουκάλια ετησίως, έχει μεγαλύτερη παραγωγή κρασιού από τους Λιβανέζους οινοπαραγωγούς, οι οποίοι παράγουν οκτώ έως εννέα εκατομμύρια. Ωστόσο, ο Λίβανος παράγει περίπου δύο δισεκατομμύρια μπουκάλια αράκ, τοπικό ποτό, ετησίως. Και οι δύο πλευρές αναμένουν σημαντική μείωση στις πωλήσεις το 2024, με πτώση έως και ένα τρίτο.
Η πειθώ των εργατών να βγουν για να συλλέξουν σταφύλια ενώ γύρω τους πέφτουν ρουκέτες αποτελεί πρόκληση και για τις δύο πλευρές. «Αν κάποιος φοβάται να βγει έξω, το κατανοούμε πλήρως και θα του βρούμε δουλειά μέσα στο οινοποιείο», σημειώνει ο Gal Yariv, διευθύνων σύμβουλος του οινοποιείου Pelter, οι αμπελώνες του οποίου βρίσκονται στη Γαλιλαία και στα Υψίπεδα του Γκολάν, δύο επικίνδυνες περιοχές ασφαλείας στο Ισραήλ.
Οι οινοπαραγωγοί στην κοιλάδα Μπεκάα στέλνουν τους εργαζομένους τους να συλλέξουν σταφύλια αργότερα το πρωί από ό,τι συνήθως, ώστε να βλέπουν καλύτερα τον δρόμο όπου κινούνται. «Τους αρέσει να έχουν φως στον δρόμο. Κάνει τους εργαζόμενους μας να νιώθουν πιο ασφαλείς», είπε ο George Sara, διευθύνων σύμβουλος του Château Ksara, του μεγαλύτερου οινοποιείου στον Λίβανο, το οποίο παράγει τρία εκατομμύρια μπουκάλια ετησίως.
Έπειτα, στο Ισραήλ, οι εργοδότες μειώνουν τη διάρκεια των ημερών που οι εργαζόμενοί τους εκτίθενται στον κίνδυνο. Οι εργάτες πήγαιναν στα χωράφια από τις 8 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα, αλλά τώρα δουλεύουν μόνο μέχρι το μεσημέρι ή τη 1 το μεσημέρι, σύμφωνα με τον Haruni, του οινοποιείου Dalton, που έχει αμπελώνες στα σύνορα Ισραήλ-Λιβάνου και Ισραήλ-Συρίας. «Θέλουμε να κρατήσουμε όλους όσο το δυνατόν πιο ασφαλείς. Όταν πέφτουν ρουκέτες, οι άνθρωποι θέλουν να επιστρέψουν στις οικογένειές τους και στα παιδιά τους. Θέλουμε να τους κρατήσουμε όσο πιο ήρεμους γίνεται», είπε. Η μεγαλύτερη ανησυχία του είναι η εμφιάλωση της φετινής σοδειάς, καθώς απαιτεί μια ολόκληρη ημέρα στο οινοποιείο για να είναι οικονομικά βιώσιμη.
Η εταιρεία διαθέτει τρία καταφύγια για βόμβες, στα οποία μπορούν να καταφύγουν οι εργαζόμενοι σε περίπτωση προειδοποίησης. Ωστόσο, το ταξίδι προς το οινοποιείο, μέσα από τα δάση στα Υψίπεδα του Γκολάν και τη Γαλιλαία, μπορεί να είναι τρομακτικό, και ο Haruni λέει ότι ταξιδεύει με κράνος και αλεξίσφαιρο γιλέκο στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του. «Αυτοί είναι παράλογοι καιροί», είπε. Τα οινοποιεία θεωρούνται «ανοιχτές περιοχές» από τις στρατιωτικές αρχές της χώρας, και οι ρουκέτες που κατευθύνονται προς τέτοιες περιοχές δεν αναχαιτίζονται, πρόσθεσε.
Ο πόλεμος έχει αφήσει μεγάλο μέρος της τοπικής λιβανέζικης ποικιλίας Obeidy να μαραζώνει στο αμπέλι, καθώς ωριμάζει αργά και συλλέγεται στο τέλος της σεζόν, τον Οκτώβριο. Η σοδειά της οικογενειακής επιχείρησης Château St Thomas από Obeidy είναι φυτεμένη σε χωράφια στο βόρειο τμήμα της κοιλάδας Μπεκάα, όπου οι βομβαρδισμοί είναι ιδιαίτερα έντονοι. «Οι εργάτες δεν θέλουν να βγουν να μαζέψουν τα σταφύλια Obeidy. Αν είναι διατεθειμένοι να το κάνουν, ζητούν υψηλή αμοιβή, κάτι απόλυτα κατανοητό. Τα σταφύλια κάθονται εκεί χωρίς να μαζεύονται», είπε η ιδιοκτήτρια Nathalie Touma. «Νιώθουμε μεγάλη ευθύνη όταν τους στέλνουμε έξω».
Η παραγωγή αράκ στο Domaine des Tourelles, άλλο ένα οινοποιείο στην κοιλάδα Μπεκάα, επίσης θα μειωθεί φέτος λόγω του πολέμου, δήλωσε ο Faouzi Issa, του οποίου η οικογένεια είναι ιδιοκτήτρια του οινοποιείου. «Δεν μπορείς να πας να μαζέψεις τα σταφύλια τώρα. Οι πύραυλοι είναι παντού στην περιοχή, ειδικά εκεί που μαζεύουμε για το αράκ, κοντά στο Μπααλμπέκ», είπε.
Οι εξαγωγές αντιπροσωπεύουν περίπου το ήμισυ της ετήσιας παραγωγής του Λιβάνου και όσο ο δρόμος από την κοιλάδα Μπεκάα προς τη Βηρυτό παραμένει ασφαλής, τα λιβανέζικα οινοποιεία ελπίζουν να διατηρήσουν μια ικανοποιητική δραστηριότητα το 2024. Οι Ισραηλινοί εξαγωγείς, ωστόσο, δεν είναι τόσο αισιόδοξοι. Παρόλο που τα λιμάνια τους είναι ασφαλή, το μποϊκοτάζ από διανομείς σε όλη την Ευρώπη, μετά την έκρηξη του πολέμου στη Γάζα, πλήττει τις πωλήσεις. «Δεχόμαστε στήριξη από τις εβραϊκές κοινότητες που παραμένουν πιστές στα προϊόντα μας», είπε ο Yariv.
Η αποφασιστικότητα να μαζέψουν τα σταφύλια και να τα εμφιαλώσουν ενώνει τους οινοπαραγωγούς και των δύο χωρών. Καθώς ο Maalouf επιθεωρούσε τα ερείπια του κατεστραμμένου οινοποιείου του, είπε: «Ό,τι και να συμβαίνει, όποιες κι αν είναι οι βόμβες που πέφτουν γύρω μας, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι δεν θα τα παρατήσω. Έχω μια οικογένεια να υποστηρίξω, και θα πατάω σταφύλια, ελπίζω πολύ σύντομα. Η απόφαση να φτιάξουμε κρασί δεν είναι απλά θέμα αντοχής. Πρέπει να φτιάξουμε κρασί. Είναι η επιβίωσή μας».
Τέλος, η ενότητα γύρω από το κρασί είναι ίσως η καλύτερη ελπίδα και για τις δύο εμπόλεμες πλευρές. «Ελπίζουμε να το ξεπεράσουμε γρήγορα, να ξαναρχίσουμε τις ζωές μας και να μεταδώσουμε το μήνυμα της αγάπης μέσω των μπουκαλιών μας στον κόσμο», υποστηρίζει ο Sara.
ΠΗΓΗ: decanter.com
