Μετά από μια κατ’ αρχήν συμφωνία τον περασμένο Οκτώβριο, η ΣΕΣ υπεγράφη την προηγούμενη εβδομάδα στο Λονδίνο.
Από τον Ιούνιο του 2020, οι δύο χώρες διαπραγματεύονταν μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου και κατέληξαν σε μια κατ’ αρχήν συμφωνία τον περασμένο Οκτώβριο. Το κείμενο υπογράφηκε τη Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου, αλλά οι εθνικές κανονιστικές διαδικασίες θα πρέπει να οριστικοποιηθούν πριν τεθεί σε ισχύ. Για τον αμπελοοινικό τομέα, προβλέπει την κατάργηση των περίφημων πιστοποιητικών VI-1 που εφαρμόζονται στα κρασιά της Νέας Ζηλανδίας και διευρύνει τις πρακτικές οινοποίησης της Νέας Ζηλανδίας που επιτρέπονται στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Στο πλαίσιο της συμφωνίας θα δημιουργηθεί ομάδα εργασίας για να επιταχυνθεί η διαδικασία αποδοχής ορισμένων οινολογικών πρακτικών. Αυτές περιλαμβάνουν τη χρήση χλωριούχου αμμωνίου στην οινοποίηση, αλγινικού οξέος και άγαρ για διαύγαση, χλωριούχου αργύρου και σιδηροκυανιούχου καλίου (με μέγιστο όριο 0,1 mg/kg) για τη σταθεροποίηση και τη συντήρηση οίνων.
Δεν υπάρχει εγγύηση πτώσης λιανικής τιμής
Ταυτόχρονα, θα καταργηθούν οι δασμοί στα κρασιά και τα οινοπνευματώδη ποτά. Επί του παρόντος, τα κρασιά της Νέας Ζηλανδίας που εισέρχονται στη βρετανική επικράτεια πρέπει να πληρώνουν δασμούς που κυμαίνονται από 10 έως 26 £ ανά εκατόλιτρο (δηλαδή από 12 έως 31 ευρώ), ανάλογα με το αν είναι ήσυχα ή αφρώδη κρασιά. Θεωρητικά, τα κρασιά της Νέας Ζηλανδίας θα πρέπει επομένως να είναι φθηνότερα στο στάδιο της λιανικής, ένα πλεονέκτημα που διαφημίζει η βρετανική κυβέρνηση κατά την υπογραφή της συμφωνίας. Αλλά για την Wine and Spirit Association, τα κέρδη είναι πολύ λιγότερο προφανή. «Είναι δύσκολο αυτή τη στιγμή να ποσοτικοποιηθεί επακριβώς η πτώση ως προς την τιμή, ειδικά από τη στιγμή που περιμένουμε να μάθουμε εάν θα ενεργοποιηθούν οι προτάσεις που αφορούν την αναθεώρηση του συστήματος υπολογισμού του ειδικού φόρου κατανάλωσης». «Όπως επιβεβαιώσαμε κατά την υπογραφή της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου με την Αυστραλία, κάθε όφελος που παρέχεται από την κατάργηση των δασμών θα μπορούσε να χαθεί εάν το κρασί φορολογηθεί στον βαθμό αυτό».
Έτσι, η WSTA δεν αντιλαμβάνεται καμία ιδιαίτερη απειλή για τον γαλλικό τομέα: «Από την πλευρά μας, δεν βλέπουμε κανένα άμεσο αντίκτυπο για τους Γάλλους εξαγωγείς εκτός από τον ανταγωνισμό που υπάρχει ήδη, ιδίως στις ανταγωνιστικές ποικιλίες σταφυλιών που προσφέρονται από τη Νέα Ζηλανδία και Γαλλία όπως Sauvignon Blanc και Pinot Noir».
Μακροπρόθεσμο όραμα
Για την ένωση, όπως και για την Ένωση Παραγωγών της Νέας Ζηλανδίας, τα πλεονεκτήματα βρίσκονται μάλλον στο μακροπρόθεσμο όραμα των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. «Οι εισαγωγείς κρασιού θα επωφεληθούν γενικά από περισσότερη βεβαιότητα και μακροπρόθεσμη ευελιξία στο μάρκετινγκ των κρασιών της Νέας Ζηλανδίας», δήλωσε ο διευθυντής του WSTA, Miles Beale, αναφερόμενος σε μια ενισχυμένη προσφορά προς τους Βρετανούς καταναλωτές. Για τον Philip Gregan, διευθυντή της New Zealand Winegrowers, η συμφωνία «θα ενθαρρύνει τους εξαγωγείς να επικεντρωθούν στο Ηνωμένο Βασίλειο», γνωρίζοντας ότι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εξαγωγική αγορά για κρασιά από τη Νέα Ζηλανδία, η αξία των οποίων υπερβαίνει τα 400 εκατομμύρια NZD (244 εκατομμύρια ευρώ). Συνολικά, η χώρα εξήγαγε κρασιά αξίας 1,95 δισεκατομμυρίων NZD (1,2 δισεκατομμύρια ευρώ) το 2021, μειωμένη κατά 3% από το 2020 λόγω της πτώσης της παραγωγής κατά 19% πέρυσι. Από την πλευρά του, το Ηνωμένο Βασίλειο θέλει να δώσει νέα ώθηση στις εξαγωγές οινοπνευματωδών ποτών στη Νέα Ζηλανδία, οι οποίες πραγματοποιούν επί του παρόντος ετήσιο τζίρο 15 εκατ. £ (18 εκατ. ευρώ.
