Στην κεντρική Σάμο, μετά το ορεινό χωριό Πύργος, ακολουθώντας ανηφορική διαδρομή μισής ώρας φτάνουμε σε υψόμετρο 711 μ. στις νοτιοδυτικές παρυφές του όρους «Άμπελος». Η περιοχή ονομάζεται από τους ντόπιους «Μουζάκια» κι εκεί εκτείνονται κάποιοι από τους πιο εντυπωσιακούς αμπελώνες του νησιού. Είναι δύσκολο να τους περιγράψεις αν δεν δεις με τα ίδια σου τα μάτια, στα άγονα εδάφη της περιοχής τα αμπέλια με τόσο μεγάλες κλίσεις που μοιάζουν κυριολεκτικά να «αιωρούνται» στην κορυφή κάθε υψώματος. Ορισμένα από αυτά είναι λες και προσεύχονται ή θέλουν να αγγίξουν τον ουρανό…
Πεζούλες ξερολιθιάς, κλήματα σε μορφή κύπελλου, παλαιοί αμπελώνες, υπεραιωνόβιοι και αυτόριζοι, που ομοιάζουν με μεγάλα κούτσουρα. Ευτυχώς, λόγω του απομονωμένου γεωφυσικού ανάγλυφου η φυλλοξήρα δεν μπόρεσε να τα αγγίξει στη μεγάλη καταστροφή του 1890. Εδάφη σχιστολιθικά που οι ντόπιοι ονομάζουν «καγιές», από μίγμα αργιλικών ορυκτών με μικροσκοπικούς κόκκους χαλαζία, ένας συνδυασμός που συντελεί στην υψηλή ποιότητα του Μοσχάτου σταφυλιού και αναμφίβολα χαρακτηρίζει τον τόπο ως «ευλογημένο».
Βλέποντας την παράδοση και την τέχνη της αμπελοκαλλιέργειας να μεταλαμπαδεύονται από γενιά σε γενιά, συνεχίζοντας να αποτελεί δείγμα νοικοκυροσύνης, αυτό αποτελεί μια μεγάλη ελπίδα για τη διατήρησή της και στο μέλλον.
Σε κάθε περίπτωση αυτό το οποίο νιώθει κανείς στους ιστορικούς αυτούς αμπελώνες είναι η δύναμη και η ενέργεια της φύσης, μια αέναη πραγματικότητα, η οποία υπήρχε και θα συνεχίσει να υπάρχει. Κι είναι πραγματικά ένα μοναδικό συναίσθημα!
Κάπου μέσα στο λαχάνιασμα του υψομέτρου και των απότομων κλίσεων, στεκόμαστε για λίγο να πάρουμε μια ανάσα και να καταλάβουμε τι συμβαίνει γύρω μας. Αντιλαμβανόμαστε την αξία των ανθρώπων, νέων παιδιών από τις οικογένειες Μοσχονά και Πατμίου που παρέλαβαν τη σκυτάλη του αμπελουργού από τους γονείς και τους παππούδες τους, αποφασίζοντας να αφιερώσουν τη ζωή τους στο να διατηρήσουν παραδόσεις και αξίες αιώνων.
Η ορεινή αυτή περιήγηση συνεχίζεται σε περιοχή όπου τα αμπέλια σε περικυκλώνουν και σε κάνουν κοινωνό της μεγαλύτερης οινικής ιεροτελεστίας από αρχαιοτάτων χρόνων, αυτής του τρύγου. «Το καλό κρασί» λένε οι παλιοί «φτιάχνεται στο αμπέλι» και έχουν απόλυτο δίκιο. Το κρασί έχει τη γεύση του αμπελώνα, του terroir, που κάνει τη διαφορά, σμιλεύει τα χαρακτηριστικά κάθε οίνου και τον πλάθει.
Η επιτυχία μα και η ειδοποιός διαφορά των «Αρχέγονων Εδαφών» 2022 του Συνεταιρισμού της Σάμου, είναι πως όταν γεύεσαι τη μεστή γεύση τους είναι σα να δαγκώνεις μια ρώγα φρέσκου και ώριμου μοσχάτου σταφυλιού.
ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΤΙΚΗ ΔΟΚΙΜΗ ΑΡΧΕΓΟΝΩΝ ΕΔΑΦΩΝ εσοδείας 2022
Χρώμα χρυσαφί με λεμονί ανταύγειες
Πολύπλοκη μύτη ανθέων, με αρώματα γιασεμιών και νυχτολούλουδων να πρωτοστατούν. Στο στόμα, η διακριτική οξύτητα προσφέρει ιδιαίτερη δροσιά και ισορροπεί τέλεια τα έντονα φρουτένια αρώματα. Ώριμο βερίκοκο, γλυκό του κουταλιού νεράντζι, έλαια εσπεριδοειδών, ροδάκινα, λουκούμι τριαντάφυλλο και μια απαλή μεταλλική αίσθηση με βοτανική υποψία όπως αυτή του χαμομηλιού, συνθέτουν ένα πολύ νόστιμο αποτέλεσμα μακράς επίγευσης. Χαμηλή στρεμματική απόδοση, πρόρωγος, άγριες αυθόρμητες ζυμώσεις.
Συνδυάζεται με ξεχωριστά πιάτα της δημιουργικής κουζίνας που μαγειρεύονται με παραδοσιακές συνταγές όπως: Αρνί λεμονάτο στο φούρνο αρωματισμένο με μυρωδικά της ελληνικής γης, ψητό κατσαρόλας με μέλι και πορτοκάλι, σμυρναίικα γεμιστά καλαμάρια, ψάρι πλακί, κ.α. Συνοδεύει ωστόσο άριστα και δημιουργίες της υψηλής γαστρονομίας, όπως γαρίδες με σκορδολέμονο και μαϊντανό.
Η ιδανική θερμοκρασία σερβιρίσματος είναι 10-12oC. Ωστόσο, αν το αφήσετε για λίγο στο ποτήρι να ανέβει ελαφρώς η θερμοκρασία, ξεδιπλώνει όλα του τα αρωματικά «προικιά».
Γευτείτε «Αρχέγονα Εδάφη» εσοδείας 2022 και θα ταξιδέψετε νοερά στις ορεινές πλαγιές της Σάμου…
