Ένα κρασί σε μέγεθος magnum είναι πάντα καλύτερο από ότι η φιάλη των 750ml! Ποιος δεν έχει ακούσει αυτή τη φράση; Είναι αλήθεια; Σαν απάντηση επανερχόμαστε στον ορισμό του «καλύτερου». Τι είναι όμως αυτό που κάνει ένα καλό κρασί; Εκτός από τα περίπλοκα και εκφραστικά αρώματα, όποια κι αν είναι αυτά, μαζί με μια ισορροπημένη δομή.
Από άποψη αυστηρά χημική, το κρασί είναι ένα μείγμα μορίων. Κάποια είναι αρωματικά ή γίνονται αρωματικά χάρη σε μια χημική αντίδραση: την οξείδωση. Αντιστοιχεί στον μετασχηματισμό μιας ένωσης από το οξυγόνο. Το άρωμα του κρασιού δεν είναι το μόνο που επηρεάζεται από το οξυγόνο, επηρεάζεται και το χρώμα του. Για παράδειγμα, με το πέρασμα του χρόνου, ένα ερυθρό κρασί παίρνει πορτοκαλί νότες που οφείλονται στην οξείδωση ενώσεων υπεύθυνων για το χρώμα του κρασιού.
Αλλά ποια είναι η σχέση με το μέγεθος της φιάλης; Όταν το κρασί εμφιαλωθεί, ο φελλός είναι υδατοστεγής αλλά διαπερατός στα αέρια. Το οξυγόνο θα παρεισφρήσει σιγά σιγά από την ατμόσφαιρα και διαμέσου του φελλού μέσα στο κρασί, προκαλώντας φαινόμενα οξείδωσης. Στην αρχή αυτό βελτιώνεται μέσα από αυτά τα φαινόμενα που δίνουν πολυπλοκότητα στη μύτη και αλλάζουν χρωματικές αποχρώσεις, αλλά στη συνέχεια «κουράζεται».
Η ροή του οξυγόνου είναι σχεδόν πάντα η ίδια, είτε πρόκειται για magnum, είτε για κλασική φιάλη, αλλά η ποσότητα του κρασιού διαφέρει ανάλογα με το μέγεθος. Όταν λοιπόν ο όγκος του κρασιού είναι μικρότερος, τα φαινόμενα οξείδωσης θα μετατρέψουν πιο γρήγορα τις διαδικασίες βελτίωσης σε επιδείνωση. Αλλά το να πει κανείς ότι το magnum είναι καλύτερο από τη φιάλη, αυτό εξαρτάται από το κρασί και τις αρχικές του ποιότητες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα παλαιώσει πιο αργά σε magnum, παρά σε φιάλη.
Σε κάθε περίπτωση, ένα magnum δύναται να εκπλήξει, αρκεί να διατηρείται σε σωστές συνθήκες.
Με στοιχεία από lepoint.fr
