Χαµηλές νότες στο «κλειδί του µπάσου», που δίνουν την εντύπωση πως χτυπούν δύο καρδιές µέσα στο σώµα. Το κλειδί αλλάζει, οι νότες γράφονται πιο ψηλά στο πεντάγραµµο και αιθέριοι ήχοι γεµίζουν το χώρο. Ο Olivier Krug άνοιξε ένα µπουκάλι Pinot Noir από το Les Champs Muets στο Ambonnay και έπειτα από πολλούς πειραµατισµούς έχει καταλήξει πως µια τέτοια συµφωνία µπορεί να υπερτονίσει την εµπειρία δοκιµής και να δώσει ένα πλήρες προφίλ για τη συγκεκριµένη φιάλη. Εδώ και µερικά χρόνια, ο θρυλικός Οίκος Krug πειραµατίζεται µε πτήσεις συνοδεία µουσικής µε αποκορύφωµα τη «Σουΐτα για το Krug to 2008» που ηχογραφήθηκε το φθινόπωρο και είναι εµπνευσµένη αλλά και δοµηµένη από τρεις ειδικές σαµπάνιες που προέκυψαν από τη συγκλονιστική σοδειά του 2008: Krug Clos du Mesnil 2008, Krug 2008, Krug Grande Cuvée 164ème Édition.
Ο µάλλον δικαίως αµφιλεγόµενος Σοπενχάουερ, ανάµεσα στα πολλά, αποτύπωσε και κάτι ιδιαίτερα εύστοχο. Πίστευε ότι η µουσική είναι η µόνη τέχνη η οποία δεν αντιγράφει ιδέες, αλλά αποτελεί την ίδια την ενσάρκωση της βούλησης και την τοποθετούσε στην κορυφή της «πυραµίδας των τεχνών» της οποίας η βάση ήταν η αρχιτεκτονική, αφού εδώ η βούληση είναι ορατή και εµφανίζεται ως σκοτεινή ιδέα της µάζας.
Ο Olivier Krug, από την πλευρά του, θεωρεί ότι είναι ακατόρθωτο να εξηγήσει κανείς πώς αντιδρά ο ανθρώπινος νους στη µουσική, πόσο µάλλον όταν στο µείγµα εισάγεις και τη σαµπάνια. Σε κάθε περίπτωση, όµως, έχει εντοπίσει ανάµεσα σε αυτά τα δύο σχήµατα µια γέφυρα, η οποία ουσιαστικά µπορεί να δώσει στο άτοµο να καταλάβει τι ακριβώς είναι αυτό που πίνει, µε τη βοήθεια των µουσικών συχνοτήτων. Αυτό το φιλόδοξο και γοητευτικό εγχείρηµα, που αν είχε επιχειρηθεί την εµπνευσµένη περίοδο του ∆ιαφωτισµού θα αποτελούσε σήµερα κατάκτηση της ανθρωπότητας, θέλει επί της ουσίας να µεταφέρει το λεξιλόγιο του οίνου στο πεντάγραµµο, ώστε οι βαρετές για τον απλό καταναλωτή έννοιες, να βιώνονται µε άµεσο τρόπο µέσα από το άκουσµα.
