Η Accademia Italiana della Vite e del Vino μιλά για μια χρονιά που, εφόσον ο καιρός μείνει σύμμαχος ως το τελικό στάδιο ωρίμανσης, μπορεί να αφήσει ξεκάθαρα ποιοτικό αποτύπωμα. Σε επίπεδο όγκου, η Coldiretti εκτιμά παραγωγή γύρω στα 45 εκατ. Εκατόλιτρα, περίπου 9,5% πάνω από τα 41 εκατ. της περσινής δύσκολης χρονιάς, με ποιότητα από «καλή» έως «εξαιρετική». Είναι ένα μικρό comeback για αμπελώνες που ταλαιπωρήθηκαν από ασθένειες και ακραία φαινόμενα τα προηγούμενα έτη.
Στον Βορρά, το Trentino–Alto Adige άνοιξε με ζέστη και συνέχισε με πιο δροσερό, βροχερό Ιούλιο· τα κλήματα διατηρήθηκαν υγιή και οι αποδόσεις αναμένονται κοντά στα συνήθη επίπεδα, με μικρές μόνο πιέσεις στο ευαίσθητο Gewürztraminer. Πιο δυτικά, το τρίγωνο Piemonte, Lombardia, Liguria βίωσε από τις πιο υγρές άνοιξες των τελευταίων δεκαετιών: ο περονόσπορος απειλήθηκε σε φάση-κλειδί, αλλά η αντιμετώπιση ήταν αποτελεσματική. Η συγκομιδή μπήκε περίπου δέκα ημέρες νωρίτερα, με τις αποδόσεις να υποχωρούν 10%–15% σε Piemonte και Liguria, ενώ η Lombardia και ειδικά η Franciacorta κινείται ελαφρά ανοδικά.
Στο Veneto, οι ήπιες ανοιξιάτικες θερμοκρασίες και οι βροχές κοντά στα περσινά επίπεδα, παρά τα τοπικά χαλάζια, μεταφράζονται σε άνοδο παραγωγής 3%–5% και περίπου 14 εκατ. «εκατόκιλα» (quintali) σταφυλιών, βάρος που μετρά πολύ στον εθνικό τρύγο. Το γειτονικό Friuli–Venezia Giulia «δίψασε» Ιούνιο-Ιούλιο και στηρίχθηκε σε συχνές αρδεύσεις: οι ανθεκτικές ποικιλίες μπήκαν πρώτες στον τρύγο στα μέσα Αυγούστου, με το Pinot Grigio να ακολουθεί γύρω στις 20/8.
Κατά μήκος της Αδριατικής, σε Marche, Emilia–Romagna και Abruzzo, η δροσερή άνοιξη καθυστέρησε την ανάπτυξη χωρίς να χαλάσει τη «μεγάλη εικόνα». Lambrusco και Verdicchio δείχνουν υψηλότερες αποδόσεις, ενώ Ancellotta και Pignoletto «πλήρωσαν» κακή καρπόδεση. Οι πρώτες βάσεις αφρώδους (Pinot Nero, Chardonnay) αξιολογούνται ιδιαίτερα θετικές.
Στην τυρρηνική πλευρά, η Toscana οδεύει σε ελαφρά χαμηλότερους όγκους, περίπου 2,4 εκατ. εκατόλιτρα έναντι 2,7 πέρυσι, παραμένοντας όμως εντός «φυσιολογικού διαδρόμου». Η βιολογική παραγωγή ενισχύεται (έως ~15% του συνόλου) και τα σταφύλια εμφανίζουν υψηλότερα σάκχαρα σε σχέση με το 2024. Το Consorzio del Chianti προβλέπει ως 15% μείωση, παραμένοντας πάντως πάνω από τον πενταετή μέσο όρο. Umbria και Lazio κινούνται σταθερά, με ευνοϊκές συνθήκες στην είσοδο της συγκομιδής.
Ο Νότος είναι ο μεγάλος κερδισμένος. Η Puglia, με ήλιο και ανέμους που «στέγνωσαν» τις ασθένειες, στοχεύει σε άνοδο κοντά στο 20% μετά από δύσκολα χρόνια: πρώιμα τρυγήθηκαν Chardonnay και Negroamaro, ακολουθούν Primitivo και Susumaniello, ενώ αργότερα παίρνουν σειρά Nero di Troia και Aglianico. Η Basilicata μιλά για εξαιρετική χρονιά με έως 20% άνοδο, ενώ η Calabria βλέπει +10%–15%.
Στα νησιά, η Σικελία εμφανίζει δύο πρόσωπα: στο βορειοδυτικό τόξο επικρατεί ηρεμία με μεγαλύτερες ρόγες, ενώ στον νότο και στις πλαγιές της Etna η καθυστερημένη εκβλάστηση και ο επιθετικός περονόσπορος οδήγησαν σε απώλειες έως 35% στην Etna και περίπου 20% συνολικά στις επηρεασμένες ζώνες. Αντίθετα, η Sardegna ευνοήθηκε από ήπιο χειμώνα και ανοιξιάτικες βροχές, βλέποντας άνοδο γύρω στο 5%, με Ogliastra, Sulcis και τον νότο να ξεκινούν από τα μέσα Αυγούστου.
Εν κατακλείδι, το μεγάλο «αλλά» μένει εκτός αμπελιού: οι υψηλότεροι δασμοί στις ΗΠΑ (από 2,4% στο 15%) και η δυσκολία ταχείας διείσδυσης σε εναλλακτικές αγορές προσθέτουν αβεβαιότητα στο εμπορικό σκέλος. Για ένα vintage που δείχνει πολλά υποσχόμενο στο ποτήρι, η τελική έκβαση θα κριθεί και στην αγορά: στρατηγική τιμολόγηση, ευέλικτα κανάλια και ενίσχυση της αξίας προέλευσης (Denominazioni) θα είναι τα κλειδιά της χρονιάς.
