Η ανακοίνωση έγινε από τον Ελβετό γενετιστή αμπέλου José Vouillamoz, στο πλαίσιο της έκθεσης Wine Paris, έπειτα από επαναλαμβανόμενες δοκιμές που επιβεβαίωσαν χωρίς αμφιβολία την ταύτιση των δύο ποικιλιών.
Ειδικότερα, η Kolorko καλλιεργείται στη Θράκη της Τουρκίας, στην ευρύτερη περιοχή ανάμεσα στη Σάρκιöϊ και την Tekirdağ, υπό την επίδραση του θαλάσσιου κλίματος της Θάλασσας του Μαρμαρά. Από την άλλη πλευρά, η Furmint έχει συνδεθεί ιστορικά με την παραγωγή του Tokaji Aszú, ενός από τους πλέον εμβληματικούς γλυκούς οίνους της Ευρώπης. Η γενετική τους ταύτιση εγείρει εύλογα ερωτήματα για τη διαδρομή της ποικιλίας από την Κεντρική Ευρώπη προς την Οθωμανική Θράκη.
Παράλληλα, οι ιστορικές αναφορές οδηγούν στις αρχές του 18ου αιώνα. Μετά την ήττα του από τους Αψβούργους το 1708, ο πρίγκιπας Φραγκίσκος Β΄ Ράκοτσι, ηγετική μορφή της ουγγρικής αντίστασης, κατέφυγε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και εγκαταστάθηκε στο τότε Ραιδεστό, τη σημερινή Tekirdağ. Μαζί του ακολούθησαν Ούγγροι ευγενείς, δημιουργώντας ένα εύλογο ιστορικό πλαίσιο για τη μεταφορά αμπελοκομικού υλικού, ακόμη κι αν δεν υπάρχουν γραπτές αποδείξεις για συγκεκριμένα μοσχεύματα.
Με το πέρασμα των αιώνων, η Kolorko έφτασε κοντά στην εξαφάνιση. Η αναβίωσή της οφείλεται στις προσπάθειες του οινοποιείου Paşaeli, το οποίο ξεκίνησε τη διάσωση της ποικιλίας πριν από περίπου είκοσι χρόνια και από το 2009 παράγει μονοποικιλιακό κρασί. Αυτή ακριβώς η προσπάθεια διατήρησης επέτρεψε τη συλλογή των δειγμάτων που οδήγησαν στη γενετική ταυτοποίηση.
Έπειτα, ο José Vouillamoz επισημαίνει ότι, παρότι οι δύο ποικιλίες είναι γενετικά ίδιες, τα κρασιά τους αφηγούνται διαφορετικές ιστορίες, διαμορφωμένες από το τοπικό κλίμα, το έδαφος και την οινική παράδοση κάθε περιοχής. Αντίστοιχα, ο κορυφαίος παραγωγός της Tokaj István Szepsy Jr. χαρακτήρισε την ανακάλυψη συναρπαστική, τονίζοντας πως η σύγχρονη γενετική έχει τη δύναμη να επανασυνδέει χαμένα κεφάλαια της αμπελουργικής ιστορίας και να αποκαλύπτει κοινούς δεσμούς που εκτείνονται σε βάθος τριών αιώνων.
Τέλος, η είδηση έχει ήδη κινήσει το ενδιαφέρον επαγγελματιών και φίλων του κρασιού, με συγκριτικές γευσιγνωσίες Kolorko και Furmint να βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο της συζήτησης. Πέρα από την επιστημονική της σημασία, η ανακάλυψη αυτή προσθέτει ένα νέο, ουσιαστικό κεφάλαιο στην κοινή οινική ιστορία Ουγγαρίας και Τουρκίας, υπενθυμίζοντας πως το κρασί παραμένει ένας ζωντανός μάρτυρας της ευρωπαϊκής ιστορίας και των μετακινήσεων ανθρώπων και πολιτισμών.
