απόδοση του Ζήση Πανάγου
Το σύστημα ταξινόμησης της Ιταλίας αποτελείται από τέσσερις κατηγορίες, με τις δύο πρώτες να μην χρησιμεύουν ως μετρητές ποιότητας των οίνων που επισημαίνουν, αλλά μάλλον ως γεωγραφική τοποθεσία όπου παρήχθη το κρασί. Κάθε κρασί που παράγεται χωρίς γεωγραφική ένδειξη θα φέρει την ετικέτα Vino da Tavola (VdT), ενώ τα κρασιά που παράγονται με μια συγκεκριμένη περιοχή που αναφέρεται αλλά χωρίς διακριτές ποιοτικές ενδείξεις θα φέρουν την ετικέτα Indicazione Geografica Tipica (IGT).
Οι δύο τελευταίες ονομασίες, Denominazione di Origine Controllata (DOC) και Denominazione di Origine Controllata e Garantita (DOCG), υπάρχουν σε ένα δικό τους κορυφαίο επίπεδο που ονομάζεται Denominazione d’Origine Protetta (DOP) ή Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης. Οι ετικέτες DOP χρησιμεύουν ως ένδειξη όχι μόνο της γεωγραφικής περιοχής στην οποία παράγονται τα κρασιά, αλλά και των μεθόδων που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή και των προτύπων ποιότητας που πληροί κάθε κρασί.
Το Denominazione di Origine Controllata, που μεταφράζεται σε «ρυθμισμένο τοπωνύμιο», είναι το δεύτερο υψηλότερο πρότυπο ποιότητας που μπορεί να πληροί ένα ιταλικό κρασί και μπορεί να αποδοθεί σε σχεδόν κάθε ιταλικό στυλ κρασιού. Προκειμένου ένα κρασί να φέρει την ετικέτα DOC, οι οινοπαραγωγοί πρέπει να τηρούν ένα αυστηρό σύνολο κατευθυντήριων γραμμών καθ’ όλη τη διάρκεια της παραγωγικής διαδικασίας, που κυμαίνονται οπουδήποτε από τους νόμους περί ζωνών έως τις επιτρεπόμενες ποικιλίες σταφυλιών. Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν πάνω από 300 ξεχωριστά DOC στην Ιταλία, το καθένα με τους δικούς του μοναδικούς κανονισμούς που πρέπει να ακολουθούν οι οινοποιοί, πράγμα που σημαίνει ότι οι οδηγίες για, για παράδειγμα, τα κρασιά Salice Salentino DOC διαφέρουν από εκείνες των κρασιών Frascati DOC.
Το υψηλότερο ποιοτικό πρότυπο που μπορεί να επιτύχει ένα ιταλικό κρασί είναι το καθεστώς DOCG, μια ταξινόμηση που μεταφράζεται σε «ρυθμισμένο και εγγυημένο τοπωνύμιο». Η ονομασία DOCG εισήχθη το 1980 μετά από μια σειρά καταγγελιών ότι πάρα πολλά κρασιά λάμβαναν καθεστώς DOC με μεταβλητή ποιότητα. Ως εκ τούτου, για να λάβει οποιοδήποτε κρασί ονομασία DOCG, πρέπει να λάβει εγγύηση ποιότητας από την ιταλική κυβέρνηση. Εκτός από την τήρηση των ίδιων αυστηρών προτύπων με τα κρασιά DOC, τα κρασιά με πιστοποίηση DOCG πρέπει να υποβληθούν σε γευστικό τεστ που διενεργείται από μια κυβερνητική επιχορηγούμενη και εγκεκριμένη υπουργική επιτροπή. Μόνο τα κρασιά που περνούν αυτόν τον ποιοτικό έλεγχο μπορούν να λάβουν εγγύηση, μετά την οποία επιτρέπεται στους οινοποιούς να φέρουν σήμανση στα κρασιά τους DOCG. Σε όλη την Ιταλία, υπάρχουν μόλις 74 DOCG.
Ενώ, τα κρασιά DOCG έπρεπε να υποβληθούν σε περαιτέρω ποιοτικούς ελέγχους, θα ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι καθαρά για αυτόν τον λόγο, τα κρασιά DOCG είναι ανώτερα από αυτά που φέρουν την ετικέτα DOC. Όπως δήλωσε ο Riccardo Binda, διευθυντής του Consorzio per la Tutela dei Vini DOC Bolgheri και DOC Bolgheri Sassicaia, «Υπάρχουν πολλά DOC που έχουν πιο περιοριστικές παραμέτρους ποιότητας από τα DOCG». Συνεχίζει εξηγώντας ότι στην περίπτωσή του, λόγω των εξαιρετικά αυστηρών ποιοτικών παραμέτρων που πρέπει ήδη να πληρούν για να λάβουν DOC, οι πρόσθετοι ποιοτικοί έλεγχοι που απαιτούνται για ένα DOCG είναι περιττοί. Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι λόγω των αυστηρών κανονισμών που πρέπει να ακολουθούν οι οινοπαραγωγοί προκειμένου τα κρασιά τους να πληρούν τις προϋποθέσεις για διάκριση DOP, πολλοί Ιταλοί οινοποιοί αποφασίζουν να μην επιδιώξουν τον χαρακτηρισμό υπέρ της εξερεύνησης νέων τεχνικών ή ασυνήθιστων ποικιλιών σταφυλιών.
Έτσι, ενώ υπάρχουν κρασιά με σήμανση DOP για να αποδείξουν την ποιότητα επιλεγμένων ιταλικών κρασιών, κυκλοφορούν πολλές φανταστικές εμφιαλώσεις που δεν θα αξιολογηθούν ποτέ. Σε γενικές γραμμές, οι ταξινομήσεις DOC και DOCG μπορεί να είναι χρήσιμες όταν επιλέγουμε το επόμενο ιταλικό μπουκάλι μας, αλλά μην τις μπερδεύετε με την απόλυτη δήλωση ποιότητας ενός κρασιού.
ΠΗΓΗ: vinepair.com
