Συγκεκριμένα μέσα στο σύμπλεγμα του ηφαιστειογενούς πολιτισμού που ξεδιπλώνεται στα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού, αποτελείται από την Tenerife, Fuertentura, La Palma, Gran Canaria, Lazarote, La Gomera, El Hiero και La Graciosa. Τα νησιά ανήκουν στην Ισπανία από τότε που αποίκισαν εκεί Ισπανοί για πρώτη φορά.
Τα εδάφη όλου του συμπλέγματος είναι ηφαιστειογενή, με τέφρα και λίθους λάβας που συνθέτουν ένα άγριο, τροπικό τοπίο με γκρίζο φόντο.
Για πολλά χρόνια, από τα αμπέλια που φύονταν στα νησιά αυτά, παρήγαγαν γλυκό ενισχυμένο οίνο που μεταφερόταν ως εμπόρευμα στην Ηπειρωτική Ευρώπη, την Αμερική, την Ασία, αλλά και την Αυστραλία. Με πλοία καταγωγής Ηνωμένου Βασιλείου, κατά τον 15ο αιώνα και την ύστερη εποχή αυτού, μεγάλες ποσότητές κρασιού διεξάγονταν από τα απομονωμένα Κανάρια Νησιά.
Η «Ελίτ» του Ηνωμένου Βασιλείου, στους δύο επόμενους αιώνες, έπιναν Malvasia ή «Mausley» με αύρα ηφαιστειακή, ενώ ανάμεσα στους καταναλωτές αυτούς δεν έλειπε και ο Σαίξπηρ.
Μ την αύξηση της ζήτησης σε Ισπανικούς άλλων περιοχών και Πορτογαλικούς οίνους, η οινοπαραγωγή στα Κανάρια σχεδόν κατέρρευσε, αφήνοντας ακόμη στη ζωή μικρά οινοποιεία με μονάχα τοπική πώληση. Ένα παράδειγμα από οινοποιεία που επέζησαν εκείνη την κρίσιμη περίοδο ήταν το «Grifo Lazarote», που αποτελεί την παλαιότερη οινοπαραγωγή των νησιών και λειτουργεί μέχρι σήμερα.
Τα κρασιά που προέρχονται από όλα τα νησιά, είναι DOPs (Denominacion de Origen Protegida), μερικά από τα οποία είναι: DOP Abona, DOP Tacoronte, DOC La Palma).
Πρόκειται για ένα επερχόμενο διαμάντι του οινικύ κόσμου καθώς τα εδάφη των νησιών παρουσιάζουν ένα ευρύ φάσμα ποικιλιών, μορφών και συνθέσεων, από ηφαιστειακές εκρήξεις, κατολισθήσεις και διαβρώσεις. Κάθε νησί παρουσιάζει το δικό του γεωλογικό χαρακτήρα , με διαφορετικές αναλογίες σε άμμο και άργιλο.
Το κλίμα που επικρατεί σε γενικές γραμμές είναι ημιτροπικό, που διαφοροποιείται από περιοχή σε περιοχή αρκετά απρόβλεπτα. Η ανατολική μεριά του συμπλέγματος διακρίνεται από πιο ξηρό κλίμα, που θυμίζει έρημο και το ανάγλυφό της είναι ήπιο και ομοιόμορφο. Από την άλλη, στη δύση, συναντάται πλήθος υψηλών κορυφών με απότομες εναλλαγές αλλά και μεγάλη ποικιλία μικροκλιμάτων.
Στην Τενερίφη, στην οποία βρίσκεται και η υψηλότερη κορυφή της Ισπανίας, φύονται μερική από τους πιο ψηλούς αμπελώνες της Ευρώπης, στην περιοχή Teide. Παρουσιάζονται δύο ζώνες DOCs με πολλά και διάφορα στυλ κρασιού.
Ένα πολύ αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του Terroir των Καναρίων νησιών είναι τα ανόργανα εδάφη που δεν στάθηκαν πρόσφορα για τη φυλοξήρα. Όλα τα αμπέλια που συναντάμε εκεί, είναι προ-φυλοξηρικά, μη εμβολιασμένα σε ανθεκτικά υποκείμενα. Με αυτή ακόμη τη συνθήκη, είκοσι είναι οι ποικιλίες που έχουν αναγνωριστεί επίσημα, ενώ περισσότερες από τον ίδιο αριθμό είναι νέες που ακόμα διερευνόνται.
Το έντονο χαρακτηριστικό των λευκών οίνων των νησιών είναι η υψηλή τους οξύτητα, ενώ τα κόκκινα διακατέχονται από έντονο φρούτο, μερικά φτιαγμένα από ανθρακική διαβροχή.
Ο πιο ενδιαφέρον τομέας όμως για τον οινοτουρίστα, τον οινόφιλο αλλά και απλά τον επισκέπτη είναι τα εντυπωσιακά συστήματα διαμόρφωσης των αμπελιών σε συνδυασμό με το σκούρο και αποτεφρωμένο έδαφος.
Παρά το γεγονός πως σε κάθε νησί υπάρχει διαφοροποίηση στην επιλογή του συστήματος διαμόρφωσης, το πιο χαρακτηριστικό είναι οι τύπου-κρατήρες λάκκοι της Lazarote. Ονομάζονται hoyos ενώ στο βάθος τους που φτάνουν οι ρίζες της αμπέλου υπάρχει άφθονη ηφαιστειακή τέφρα, η οποία συγκρατεί και το ελάχιστο νερό. Τριγύρω υψώνονται αμφιθεατρικά μικρές μάντρες από ηφαιστειακή πέτρα για ηλιοπροστασία αλλά και ανεμοπροστασία. Ταυτόχρονα παγιδεύουν και υγρασία, που φαίνεται πολύτιμη μιας και το κλίμα είναι πολύ ξηρό.
Τα κρασιά που παράγονται στα Κανάρια Νησιά παρουσιάζουν τεράστιο ενδιαφέρον τόσο για το μέσο καταναλωτή όσο και για εκείνον που είναι έτοιμος για οινικές εξερευνήσεις και νέες, ιδιαίτερες δοκιμές κρασιών Terroir. Είναι μια οινοπαραγωγή που με σιγουριά αξίζει την αναγνώριση της διαθνούς σκηνής.
ΠΗΓΗ: Wine Enthousiast.com
