Η απόφαση ανταποκρίνεται σε πάγιο αίτημα επαγγελματικών οργανώσεων του αμπελοοινικού τομέα και στοχεύει στην καλύτερη διαχείριση της προσφοράς, σε μια περίοδο όπου οι διακυμάνσεις της κατανάλωσης και της διεθνούς ζήτησης καθιστούν αναγκαία μεγαλύτερη ευελιξία. Οι μεμονωμένες συμπληρωματικές ποσότητες επιτρέπουν στους παραγωγούς να αποθηκεύουν μέρος της ετήσιας παραγωγής τους, ώστε να το διαθέτουν σε επόμενες συγκομιδές, εξομαλύνοντας τις ανισορροπίες μεταξύ παραγωγής και αγοράς.
Με το νέο διάταγμα αναθεωρείται ο κατάλογος των βασικών οίνων που είναι επιλέξιμοι για τη δημιουργία αυτών των αποθεμάτων, ενώ εισάγεται μια σημαντική αλλαγή: ο μέγιστος συμπληρωματικός όγκος ανά συγκομιδή και ο μέγιστος συνολικός όγκος που μπορεί να διατηρεί κάθε παραγωγός καθορίζονται πλέον στο ίδιο επίπεδο για κάθε ονομασία προέλευσης. Η ρύθμιση αυτή αποσκοπεί στη σαφέστερη και πιο ομοιόμορφη εφαρμογή των κανόνων.
Πιο συγκεκριμένα, το μέτρο αφορά μεγάλο αριθμό εμβληματικών γαλλικών ονομασιών, όπως το Μπορντό, η Βουργουνδία, το Μποζολέ, η Κοιλάδα του Ροδανού, η Σαβοΐα και η Αλσατία. Για παράδειγμα, στα ήρεμα ερυθρά κρασιά Μπορντό και Μποζολέ, το ανώτατο όριο ορίζεται στα 30 εκατόλιτρα ανά εκτάριο τόσο για τη συγκομιδή όσο και για τη συνολική αποθήκευση. Στα ήρεμα λευκά Muscadet, το όριο μειώνεται στα 20 εκατόλιτρα ανά εκτάριο. Για αφρώδεις και pétillant οίνους με καθεστώς AOP, όπως το Crémant d’Alsace και το Crémant de Loire, τα όρια κυμαίνονται από 18 έως 39 εκατόλιτρα ανά εκτάριο, ανάλογα με την ονομασία και τα χαρακτηριστικά του αμπελώνα. Αντίστοιχα, για τα ήρεμα ροζέ κρασιά, τα επιτρεπόμενα επίπεδα κυμαίνονται μεταξύ 12 και 35,5 εκατολίτρων ανά εκτάριο.
Ειδικές διατάξεις προβλέπονται για γλυκά κρασιά από υπερώριμα, χειροποίητα σταφύλια, όπως το Sauternes και το Monbazillac, όπου τα όρια είναι χαμηλότερα λόγω της ιδιαιτερότητας της παραγωγικής διαδικασίας και της φύσης του προϊόντος.
Το διάταγμα εκδόθηκε έπειτα από διαβούλευση με τους αρμόδιους φορείς άμυνας και διαχείρισης των ονομασιών και βασίστηκε στις εισηγήσεις της Εθνικής Επιτροπής Ονομασιών Προέλευσης του INAO, οι οποίες διατυπώθηκαν στις συνεδριάσεις του Ιουνίου και του Σεπτεμβρίου. Παράλληλα, αντικαθιστά τα παραρτήματα του διατάγματος του 2015, εισάγοντας επικαιροποιημένους πίνακες με όλα τα ισχύοντα όρια.
Εν κατακλείδι, με τη ρύθμιση αυτή, η Γαλλία επιχειρεί να προσφέρει στους παραγωγούς ένα πιο προσαρμοστικό εργαλείο διαχείρισης αποθεμάτων, επιτρέποντάς τους να σχεδιάζουν τις συγκομιδές τους με μεγαλύτερη ακρίβεια, χωρίς να υπονομεύεται το αυστηρό πλαίσιο ποιότητας που συνοδεύει τις Προστατευόμενες Ονομασίες Προέλευσης.
