Το στοιχείο της πρώτης εκτίμησης της οινοπαραγωγής βασίζεται σε εκτιμήσεις των κατά τόπους ΔΑΟΚ, συνεπώς είναι αρκετά επισφαλές στοιχείο και δεδομένου ότι ο τρύγος συνεχίζεται σε ορισμένες περιοχές ο τελικός όγκος οινοπαραγωγής που υπολογίζεται βάσει των Δηλώσεων Παραγωγής, θα διαφοροποιηθεί. Συνήθως όμως ο τελικός όγκος είναι αρκετά κατώτερος των εκτιμήσεων των ΔΑΟΚ.
Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι η οινοπαραγωγή 2023-2024, κατέγραψε ιστορική πτώση σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο κατά 35,27% και ότι οι οινοπαραγωγές 2024/2025 και 2025/2026 παρουσιάζουν ασήμαντη άνοδο.
Λαμβάνοντας τα παραπάνω υπ’ όψιν, η εικόνα και οι μεταβολές της πρόβλεψης 2025 σε σύγκριση με την οριστική οινοπαραγωγή 2024 είναι η ακόλουθη:
Αξιοσημείωτη μεταβολή με βάση τον παραπάνω πίνακα παρουσιάζουν οι ΟΙΝΟΙ ΧΩΡΙΣ ΓΕ, αφού προβλέπεται ότι η παραγωγή τους θα αυξηθεί κατά 10,66%, αποτελούν το 51,45% του συνόλου των παραγόμενων οίνων, ενώ οι οίνοι με Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΟΠ και ΠΓΕ) αποτελούν μόνο το 35,29%.
Ακολουθεί πίνακας με την εξέλιξη της ελληνικής οινοπαραγωγής από το 1990 μέχρι σήμερα, στον οποίο αποτυπώνεται η διαχρονική μείωση της παραγωγής οίνου στη χώρα μας, που όμως δεν οφείλεται στην κλιματική κρίση μόνο, αλλά και στην εγκατάλειψη εκτάσεων αμπελοκαλλιέργειας. Οι εγκαταλελειμμένες εκτάσεις σύμφωνα με πληροφορίες της ΚΕΟΣΟΕ είναι πολύ μεγαλύτερες από τις επίσημα εμφανιζόμενες, δεδομένου ότι πολλοί αμπελουργοί έχουν αλλάξει ήδη καλλιέργεια, λόγω του ασύμφορου της αμπελοκαλλιέργειας και δεν έχουν δηλώσει τις μεταβολές στο Αμπελουργικό Μητρώο. Το ανησυχητικό φαινόμενο σύμφωνα με πληροφορίες που περιέρχονται στην ΚΕΟΣΟΕ αφορά την απροθυμία νέων αμπελουργών να συνεχίσουν την καλλιέργεια σε μεγάλες αμπελουργικές περιοχές της χώρας κυρίως από την Αττική και νοτιότερα.
Αποτέλεσμα επίσης του χαμηλού όγκου οινοπαραγωγής είναι και η αύξηση, που παρατηρείται στις εισαγωγές οίνων, κυρίως από Ιταλία, σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές.
ΠΗΓΗ: ΚΕΟΣΟΕ
