Connect with us

Αναζήτηση

ΑΜΠΕΛΩΝΑΣ

Πώς τα Vintage Ports του 2016 και του 2017 έγραψαν ιστορία

Οι παραγωγοί των κρασιών Port κρατάνε καλά αρχεία για την παραγωγή τους εδώ και πολλά χρόνια. Γι ‘αυτό μπορούν να πουν με σιγουριά ότι η τελευταία φορά που γενικά ανακηρύχθηκαν Vintage Ports σε δύο συνεχόμενες χρονιές ήταν το 1872 και το 1873. Δεκαέξι παραγωγοί συμμετείχαν και τις δύο χρονιές.

Ένα τέτοιο φαινόμενο εμφανίστηκε ξανά τις διαδοχικές χρονιές 2016 και 2017 όταν δηλώθηκαν 63 και 71 Vintage Ports αντίστοιχα. Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε είναι τεράστιο. Πέρασαν 144 χρόνια για να υπάρξει ξανά Vintage Port για δύο συνεχόμενες χρονιές. 

Η ποιότητα και η μακροζωία είναι τα δύο κριτήρια για ένα δηλώσουμε ότι έχουμε ένα καλό vintage, σύμφωνα με τον David Guimaraens, επικεφαλής οινοποιός στο The Fladgate Partnership, που παράγει τα κρασιά Taylor Fladgate , Fonseca και Croft Ports . 

«Το vintage 2016 είχε εξαιρετική κομψότητα και φινέτσα, ενώ το 2017 προσφέρει την επιθυμητή πυκνότητα και διάσταση», λέει. 

Ο Charles Symington είναι επικεφαλής οινοποιός στο Symington Family Estates που ανήκει στην οικογένειά του και παράγει μεταξύ άλλων τα γνωστά κρασιά W. & J. Graham’s , Dow’s , Warre’s , Cockburn’s και Quinta do Vesúvio . Αναφέρει ότι οι παραγωγοί «βίωσαν δύο εξίσου εξαιρετικές χρονιές», με αποτέλεσμα δύο πολύ διαφορετικά vintages υψηλής ποιότητας. 

«Αποφασίσαμε ότι το vintage του 2017 ήταν πολύ καλό για να μην δηλωθεί», λέει. «Τα σταφύλια του 2016 χαρακτηρίζονται από μια υπέροχη φρεσκάδα, κομψότητα και ισορροπία. Τα σταφύλια όμως του 2017 χαρακτηρίζονται σε μεγαλύτερο βαθμό από απίστευτη συγκέντρωση, ένταση και δομή. “ 

Τι είναι το Vintage Port; 

Πολλά Ports έχουν ημερομηνία στην ετικέτα. Αλλά όταν ένα Vintage Port είναι δηλωμένο με κεφαλαίο V, τότε πρόκειται για κάτι ξεχωριστό. 

Το κρασί αυτό είναι το αποκορύφωμα της επιλογής των καλύτερων σταφυλιών που προέρχονται από έναν κορυφαίο τρύγο. Παράγεται σε πολύ μικρές ποσότητες και προορίζεται να έχει διάρκεια ζωής τουλάχιστον για δεκαετίες μέχρι και έναν αιώνα ή πιθανόν και περισσότερο. Για τους μεγαλύτερους παραγωγούς, ένα blend μπορεί να προέρχεται από συγκεκριμένα quintas (αμπελώνες που ταξινομούνται με βάση το terroir). Για μεμονωμένους ιδιοκτήτες quintas, των οποίων ο αυξανόμενος αριθμός προκαλεί ενθουσιασμό, αποτελεί μια επιλογή από τα καλύτερα σταφύλια.  

«Ψάχνουμε για κρασιά με άψογη συγκέντρωση, πλούσια αρώματα, καλά δομημένες τανίνες , ισορροπία, φρεσκάδα και οξύτητα», λέει ο Symington. «Όταν όλα αυτά συνδυαστούν δίνουν κρασιά με καταπληκτικό δυναμικό παλαίωσης, τα οποία μπορούν να καταναλωθούν ακόμα και όταν είναι νέα». 

Γενικά όταν δηλώνεται ένα Vintage Port αυτό αποτελεί ένα ξεχωριστό γεγονός. Κανονικά, συμβαίνει μόνο τρεις φορές κατά μέσο όρο σε μια δεκαετία. Αυτό σημαίνει ότι οι οίκοι Port συγκεντρώνονται και συμφωνούν για τον αν η χρονιά ήταν τόσο καλή σε όλο το Douro ώστε όλοι να συμφωνούν στο να κάνουν μια δήλωση Vintage Port. 

Η γενική δήλωση ανακοινώνεται την άνοιξη, 18 μήνες μετά τη συγκομιδή. 

Όπως λένε τόσο ο Guimaraens όσο και ο Symington, ο καιρός διαδραματίζει τον πιο κρίσιμο ρόλο στην απόφαση της ανακήρυξης ενός Vintage Port. Προκύπτει μία εμπορική πίεση εάν υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα μεταξύ των δηλώσεων, όπως μεταξύ 2011 και 2016. Αλλά κανένας μεγάλος παραγωγός δεν θέλει να έχει αντίχτυπο στην ποιότητα του Vintage Port. 

Γιατί ξεχώρισαν οι χρονιές 2016 και το 2017; 

Ο Bento Amaral, διευθυντής τεχνικών υπηρεσιών και υπηρεσιών πιστοποίησης στο Port and Douro Wine Institute , συνοψίζει τις καιρικές διαφορές μεταξύ των δύο ετών.  

«Το 2016, ο χειμώνας και η άνοιξη ήταν υγροί, ενώ το 2017 ο καιρός ήταν εξαιρετικά ξηρός από το χειμώνα και μετά και ζεστός με αρκετά κύματα καύσωνα κατά την άνοιξη και στις αρχές του καλοκαιριού», λέει. 

Το αποτέλεσμα, συμπληρώνει, ήταν το 2016 το κρασί να είχε φρεσκάδα λόγω των αποθεμάτων νερού στο έδαφος, ενώ το 2017 τα μούρα ήταν πιο μικρά λόγω των ξηρών συνθηκών με αποτέλεσμα ο χυμός τους να είναι πιο συμπυκνωμένος. 

Ο Luis Sottomayor, διευθυντής οινοποίησης για τους Sandeman , Ferreira και Offley, τους τρεις οίκους Port που ανήκουν στον όμιλο Sogrape, έχει μια πρακτική άποψη για το ζήτημα. 

«Το 2016 δεν ήταν εύκολο για τους αμπελουργούς, αλλά ήταν υπέροχο για τους οινοποιούς», λέει ο Sottomayor. Η υγρασία του εδάφους και οι υψηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι οδήγησαν σε ένα όψιμο τρύγο, «που μου αρέσει πολύ». 

Το 2017, «ήταν το αντίθετο», λέει. «Μια υπέροχη χρονιά για τους αμπελουργούς, αλλά όχι τόσο εύκολη για τους οινοπαραγωγούς». Λέει ότι ήταν δύσκολο να διατηρηθεί η οξύτητα, ακόμα κι αν η δομή που προέκυψε είναι καταπληκτική. 

Ο Sottomayor ανήκει στον μικρό αριθμό παραγωγών που δήλωσαν μόνο ένα Vintage, επιλέγοντας να μην δηλώσουν ένα Vintage Port για τους τρεις οίκους του το 2017. 

«Το 2016, βρήκαμε ακριβώς αυτό που ψάχνουμε για ένα κλασικό Vintage, ενώ το 2017, δύο από τα quintas μας ξεχώρισαν, οπότε αποφασίσαμε να δηλώσουμε single-quinta Vintages», λέει ο Sottomayor. 

Στο Ramos-Pinto , η Port Master Blender Ana Rosas έκανε το αντίθετο. 

«Το πιο σημαντικό για εμάς είναι η ποιότητα των κρασιών», λέει η Rosas. «Θεωρήσαμε ότι το 2017, τα διαφορετικά quintas μας αλληλοσυμπληρώθηκαν για να δηλώσουμε Vintage με έναν τρόπο που δεν έγινε το 2016». 

Παρά τις διαφορές αυτές, και οι δύο οινοποιοί υποστηρίζουν μια γενική πεποίθηση στη δήλωση Vintage μεταξύ των παραγωγών Port. Τα μοναδικά quintas που προσφέρονται για την παραγωγή των Vintage Ports πρέπει να συνυπάρχουν, για να έχουν την ίδια ποιότητα. 

Κάθε παραγωγός θα επιλέξει σταφύλια από τους ίδιους αμπελώνες, ή το ίδιο αγροτεμάχιο, για να προχωρήσει στην συνοινοποίηση. Προς το παρόν, κανείς δεν φαίνεται να θέλει να το αλλάξει αυτό. 

«Κάθε ένα από τα κύρια quintas μας έχει τμήματα που προορίζονται αποκλειστικά για το Vintage μείγμα μας», λέει ο Symington. Μερικές φορές, είναι τα ίδια τμήματα για πάνω από 100 χρόνια, δηλαδή από την εποχή του προπάππου μου». 

Επισημαίνει ωστόσο, ότι οι αναλογίες ενδέχεται να διαφέρουν και νέα τμήματα μπορούν μερικές φορές να μπουν στο μείγμα. Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχει για κάθε Vintage Port ένα ξεχωριστό στυλ του συγκεκριμένου οίκου στο οποίο επικεντρωνόμαστε κάθε χρόνο. 

Τι συμβαίνει μετά; 

Η επιλογή των τμημάτων ήταν αυτή που οδήγησε στο φαινόμενο Vintage Ports. Πρόκειται για την αύξηση των Superpremium Vintage, με μικρές ποσότητες από μερικά από τα πιο εκλεπτυσμένα τμήματα, που κυκλοφορούν ως ξεχωριστά μπουκάλια. 

Από το 1931 υπάρχουν κυκλοφορίες του Quinta do Noval’s Nacional από ένα μικρό αγροτεμάχιο από μη εμβολιασμένα αμπέλια, που φυτεύτηκαν το 1925 σε κάτι που έμοιαζε με το μποστάνι μιας κουζίνας. 

Στη σημερινή εποχή κυκλοφορούν πολλά Ports. Ο Taylor Fladgate παράγει το Vargellas Vinhas Velhas , ο Graham’s το Stone Terraces , ο Quinta de Vesúvio το Capela da Quinta do Vesúvio , ο Croft μόλις παρουσίασε το Serikos Vintage . 

Αυτά είναι ειδικά αγροτεμάχια, που συχνά αποτελούνται από αμπέλια μεγάλης ηλικίας τα οποία δίνουν όπως το έθεσε ο Symington «μοναδικές, εκπληκτικές και συναρπαστικές εκφράσεις που προέρχονται από ένα μόνο αγροτεμάχιο». 

Όσο εντυπωσιακή κι αν είναι η ποιότητα αυτών των Port, προσθέτουν κάτι παραπάνω στον ενθουσιασμό που περιβάλλει το Vintage Port ή υποβιβάζουν τη γενική δήλωση Vintage; 

«Είναι διαφορετικοί», λέει ο Guimaraens. Οι ποσότητες είναι μικρές και «έχουν πολλά να μας διδάξουν». 

Είναι αλήθεια ότι τα δηλωμένα Vintage αποτελούν τις πιο σπουδαίες στιγμές για το Port. Παίρνουν πρωτοσέλιδα και προσελκύουν συλλέκτες και λάτρεις του κρασιού. Υπενθυμίζουν ότι το Port είναι ξεχωριστό, και προέρχεται από ένα πολύ ιδιαίτερο μέρος. Το να έχουμε δύο Vintages, με πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες, που ακολουθούν το ένα το άλλο είναι μια μοναδική στιγμή. 

Ποια από τις δύο χρονιές είναι καλύτερη; Και τα δύο κρασιά από τις χρονιές αυτές θα ωριμάσουν, ένα κριτήριο που ο Symington προσδιορίζει ως απαραίτητο για ένα Vintage Port. Και οι δύο χρονιές έχουν δημιουργήσει υπέροχα και αξέχαστα Ports. 

Φυσικά, μόνο ο χρόνος θα δείξει πραγματικά. Αυτός είναι ένας καλός λόγος για να αγοράσετε και τα δύο. 

Πηγή: winemag

Διαβάστε επίσης

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ

Μετά το Παγγαίο, Γουµένισσα, Ηλεία και Σαντορίνη για το Κτήµα Βιβλία Χώρα. Ο συνδυασµός της χαρισµατικής γης του Παγγαίου και της εµπειρίας των δηµιουργών...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Τη διαφορετική εικόνα που θα μπορούσε να χτίσει το ελληνικό κρασί μέσω των έργων των ζωγράφων προβάλλει το παράδειγμα του γνωστού ζωγράφου Γιώργου Σταθόπουλου,...

REPORTS

To πρώτο απόσταγμα οινολασπών στην Ελλάδα δημιούργησε το αποστακτήριο Lost Lake Distillery της οικογένειας Ζαχαρία, η οποία είναι γνωστή από το Κτήμα Μουσών.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ

Σε περίπου 200.000 φιάλες η μέση ετήσια παραγωγή για το κτήμα.

Copyright © 2020 Greenbox SA.